พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ปรรณทายกวรรค
๒. ผลทายกเถราปทาน (๒๘๒) เล่ม ๓๒
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๘๔ (Royal Thai)2/10 in ปรรณทายกวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
_______
๒. ผลทายกตฺเถราปทาน
๒. ผลทายกเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระผลทายกเถระ
(พระผลทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ปรรณทายกวรรค ผลทายกเถราปทาน (๒๘๒) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 32, pp. 327–328 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 32, pp. 443–443
สิเนรุสมสนฺโตโส ธรณีธรสาทิโส <1065>
วุฏฺฐหิตฺวา สมาธิมฺหา ภิกฺขาย มมุปฏฺฐิโต.
พระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ ทรงสันโดษเสมอด้วยภูเขาสิเนรุ ทรงไว้เช่นกับธรณี เสด็จออกจากสมาธิแล้วเข้ามาหาข้าพเจ้าเพื่อภิกษา
หรีตกึ <1066> อามลกํ อมฺพํ ชมฺพุํ วิเภทกํ <1067>
โกลํ ภลฺลาตกํ เพลฺลํ <1068> ผารุสกผลานิ จ.
ผลสมอ ผลมะขามป้อม ผลมะม่วง ผลหว้า ผลสมอพิเภก ผลกระเบา ผลกระบาก (รกฟ้า) ผลมะตูม และผลมะปราง
สิทฺธตฺถสฺส มเหสิสฺส สพฺพโลกานุกมฺปิโน
ตญฺจ สพฺพํ มยา ทินฺนํ วิปฺปสนฺเนน เจตสา.
ข้าพเจ้ามีใจผ่องใสได้ถวายผลไม้นั้นทุกชนิด แด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ทรงอนุเคราะห์สัตว์โลกทั้งปวง
จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ผลํ อททึ ตทา
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ผลทานสฺสิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายผลไม้ไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้
สตฺตปญฺญาสิโต กปฺเป เอกชฺโฌ นาม ขตฺติโย
สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.
ในกัปที่ ๕๗ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิพระนามว่าเอกัชฌะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ผลทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
ผลทายกตฺเถรสฺส อปทานํ ทุติยํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระผลทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
ผลทายกเถราปทานที่ ๒ จบ
End of ๒. ผลทายกเถราปทาน (๒๘๒)