๙. อามัณฑผลทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

๙. อามัณฑผลทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอามัณฑผลทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลแฟง

(ท่านพระอามัณฑผลทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

[๗๔] พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระผู้ทรงจบธรรมทั้งปวง ผู้ทรงเป็นนายกของโลกออกจากสมาธิแล้วเสด็จจงกรมอยู่{๑๑๙} [๗๕] ครั้งนั้น เราเก็บผลไม้ใส่หาบหาบมา ได้พบพระพุทธเจ้ามหามุนี ผู้ปราศจากกิเลสธุลีกำลังเสด็จจงกรมอยู่[๗๖] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสประนมมือเหนือศีรษะถวายบังคม พระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วถวายผลแฟง[๗๗] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายผลไม้ใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการ ถวายผลแฟง[๗๘-๘๐] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเรา ทำเสร็จแล้วดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอามัณฑผลทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อามัณฑทายกเถราปทานที่ ๙

๑๐. สุคันธเถราปทาน

บุพประวัติของพระสุคันธเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการสดุดีพระรัตนตรัย

(ท่านพระสุคันธเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๒๐} [๘๑] พระพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งพรหม ทรงมีพระยศใหญ่ มีพระนามว่ากัสสปะ ประเสริฐกว่านักปราชญ์ทั้งหลาย เสด็จอุบัติขึ้น แล้วในภัทรกัปนี้[๘๒] พระองค์ทรงสมบูรณ์ด้วยอนุพยัญชนะ มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ประการ มีพระรัศมีวาหนึ่งแวดล้อม มีข่ายพระรัศมีปกคลุม[๘๓] ก่อให้เกิดความยินดีเหมือนดวงจันทร์ ส่องแสงสว่างเหมือนดวงอาทิตย์ ทรงยังหมู่สัตว์ให้เยือกเย็นเหมือนเมฆฝน เป็นบ่อเกิดแห่งคุณเหมือนสาคร[๘๔] ปานประหนึ่งว่าแผ่นดินโดยศีล เปรียบดังภูเขาหิมวันต์โดยสมาธิ เหมือนอย่างอากาศโดยปัญญา เป็นผู้ไม่เกาะเกี่ยว อะไรเหมือนลม[๘๕] ไม่พร่องเหมือนวิหาร แกล้วกล้าในบริษัท ทรงประกาศสัจธรรมช่วยมหาชนให้รอดพัน

[๘๖] ครั้งนั้น เราเป็นเศรษฐีบุตรผู้มียศใหญ่ในพระนครพาราณสี มีทรัพย์และข้าวเปลือกมากมาย

[๘๗] เราเที่ยวเดินเล่นไปจนถึงป่ามฤคทายวัน ได้เห็นพระศาสดาผู้เป็นนาถะกำลังทรงแสดงพระธรรมเทศนาเรื่องหนทางอมตธรรมอยู่