๙. อามัณฑผลทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

อามัณฑผลทายกเถราปทานที่ ๙ (๕๒๙)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายแฟง

[๑๑๙] พระพิชิตมารพระนามว่าปทุมุตตระ

ผู้ทรงรู้จบธรรมทั้งปวง เป็นนายกของโลก ออกจากสมาธิแล้ว เสด็จจงกรมอยู่

ครั้งนั้น เราเอาผลไม้ใส่หาบ หาบมา ได้พบพระพุทธเจ้ามหามุนีผู้ปราศจากกิเลสธุลี กำลังเสด็จจงกรมอยู่

เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส ประนมกรอัญชลีเหนือเศียรเกล้า ถวายบังคมพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วถวายผลแฟง

ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้

ใด ในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งผลแฟง

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . .คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอามัณฑผลทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบอามัณฑผลทายกเถราปทาน

สุคันธเถราปทานที่ ๑๐ (๕๓๐)

ว่าด้วยผลแห่งการสดุดีพระรัตนตรัย

[๑๒๐] พระพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่ง

พราหมณ์ ทรงพระยศใหญ่มีพระนามว่ากัสสปะประเสริฐกว่านักปราชญ์ทั้งหลายเสด็จอุบัติขึ้นแล้วในภัทรกัปนี้

พระองค์ทรงสมบูรณ์ด้วยอนุพยัญชนะมี

พระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ อันรัศมีวาหนึ่งแวดล้อม มีข่ายรัศมีบังเกิดปรากฏ ก่อให้เกิดความยินดีเหมือนพระจันทร์ ส่องแสงสว่างเหมือนพระอาทิตย์ ทรงยังหมู่สัตว์ให้เยือกเย็นเหมือนเมฆฝน เป็นบ่อเกิดแห่งคุณเหมือนสาคร

พระองค์ประหนึ่งว่า แผ่นดินโดยศีล

ประหนึ่งว่า ภูเขาหิมวันต์โดยสมาธิ ประหนึ่งว่าอากาศโดยปัญญา เป็นผู้ไม่เกาะเกี่ยวเสมือนลมฉะนั้น

พระองค์ไม่ทรงบกพร่องเหมือนวิหาร

ทรงแกล้วกล้าในบริษัท ทรงประกาศสัจธรรมช่วยมหาชนให้รอดพ้น

ครั้งนั้น เราเป็นเศรษฐีบุตรผู้มียศใหญ่

ในพระนครพาราณสี มีทรัพย์และข้าวเปลือกมากมาย