๑. ชคติทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

ธมฺมทสฺสิสฺส มุนิโน โพธิยา ปาทปุตฺตเม

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ชคตึ การยึ อหํ ฯ

ทริโต ปพฺพตาโต วา รุกฺขโต ปติโต อหํ

จุโต ปติฏฺฐํ วินฺทามิ ๑ ชคติยา อิทํ ผลํ ฯ

น เม โจรา วิเหสนฺติ ๒ นาติมญฺญนฺติ ขตฺติยา

สพฺพามิตฺเตติกฺกมามิ ชคติยา อิทํ ผลํ ฯ

ยํ ยํ โยนูปปชฺชามิ เทวตฺตํ อถ มานุสํ

สพฺพตฺถ ปูชิโต โหมิ ชคติยา อิทํ ผลํ ฯ

อฏฺฐารเส กปฺปสเต ชคตึ การยึ อหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ชคติทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา

นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ

สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ชคติทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ชคติทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ยุ. ลภามิ ฯ ๒ ยุ. ปสหนฺติ ฯ

เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส ได้ใช้ให้คนพรวนดินที่ไม้โพธิพฤกษ์ของพระมหามุนีพระนามว่าธัมมทัสสี อันเป็นต้นไม้สูงสุดกว่าไม้ทั้งหลาย เราพลาดจากภูเขาหรือตกจากต้นไม้จุติแล้ว ย่อมได้ที่พึ่งนี้เป็นผลของดิน โจรไม่เบียดเบียนเรา กษัตริย์ก็ไม่ดูหมิ่นเรา เราก้าวล่วงข้าศึกได้ทุกคน นี้เป็นผลของดิน เราเข้าถึงกำเนิดใดๆ คือเทวดาหรือมนุษย์ ในกำเนิดนั้นๆ เราย่อมเป็นผู้อันเขาบูชาทุกแห่งไป นี้ก็เป็นผลของดิน ในกัปที่ ๑,๘๐๐ เราได้ใช้ให้คนพรวนดินด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลของดิน เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระชคติทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ชคติทายกเถราปทาน.