๑. ชคติทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

๔๖. ชคติทายกวรรค

๑. ชคติทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระชคติทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการทำระเบียงดินที่โคนต้นโพธิ

(ท่านพระชคติทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๔๑} [๑] เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัสได้ให้คนทำระเบียงดินที่ต้นโพธิของพระมหามุนีพระนามว่าธัมมทัสสี อันเป็นต้นไม้สูงสุดกว่าไม้ทั้งหลาย[๒] เราพลาดตกเหว ตกจากภูเขา หรือตกจากต้นไม้ก็ตาม ย่อมได้ที่รองรับ นี้เป็นผลแห่งการทำระเบียงดิน[๓] โจรก็ไม่เบียดเบียนเรา กษัตริย์ก็ไม่ดูหมิ่นเรา เรารอดพ้นศัตรูได้ทุกคน นี้เป็นผลของการทำระเบียงดิน[๔] เราเข้าถึงกำเนิดใด ๆ คือ เป็นเทวดาหรือเป็นมนุษย์ก็ตาม ในกำเนิดนั้น ๆ เราได้รับการบูชาทุกแห่งไป นี้ก็เป็นผลแห่งการทำระเบียงดิน[๕] ในกัปที่ ๑,๘๐๐ เราได้ให้คนทำระเบียงดินไว้ ด้วยผลกรรมนั้นn เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้ก็เป็นผลแห่งการถวายดิน[๖-๘] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระชคติทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ชคติทายกเถราปทานที่ ๑

๒. โมรหัตถิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระโมรหัตถิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายกำหางนกยูง

(ท่านพระโมรหัตถิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๔๒} [๙] เราถือกำหางนกยูงเข้าไปเฝ้าพระโลกนายก เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ถวายกำหางนกยูง[๑๐] ด้วยกำหางนกยูงนี้และด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ ไฟ ๓ กองของเราจึงดับสนิทแล้ว เราได้สุขอันไพบูลย์[๑๑] โอ ! พระพุทธเจ้า โอ ! พระธรรม โอ ! ความถึงพร้อมแห่งพระศาสดาของเรา ที่เราถวายกำหางนกยูงแล้วได้ความสุขอันไพบูลย์[๑๒] ไฟ ๓ กองของเราดับสนิทแล้ว เราถอนภพขึ้นได้ทั้งหมดแล้ว อาสวะทั้งปวงหมดสิ้นไปแล้ว บัดนี้ภพใหม่มิได้มีอีก[๑๓] ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้ถวายทานใดไว้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายกำหางนกยูง