๘. อายาตทายกเถราปทาน (๓๘) เล่ม ๓๒

นิพฺพุเต โลกนาถมฺหิ สิขิมฺหิ วทตํ วเร

หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน อวนฺทึ ถูปมุตฺตมํ.

เมื่อพระผู้มีพระภาคผู้ทรงเป็นที่พึ่งของสัตว์โลกพระนามว่าสิขี ผู้ประเสริฐกว่าเจ้าลัทธิทั้งหลาย เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว ข้าพเจ้ามีจิตร่าเริงเบิกบานได้ไหว้พระสถูปที่ประเสริฐ

วฑฺฒกีหิ กถาเปตฺวา มูลํ ทตฺวานหํ ตทา

หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน อายาคํ การเปสหํ. <476>

ครั้งนั้น ข้าพเจ้ามีจิตร่าเริงเบิกบาน ได้ให้นายช่างประเมินราคาแล้วจึงจ่ายทรัพย์ จ้างก่อสร้างศาลาโรงฉัน

อฏฺฐ กปฺปานิ เทเวสุ อโวกิณฺณํ <477> วสึ อหํ

อวเสเสสุ กปฺเปสุ โวกิณฺณํ สํสรึ อหํ.

ข้าพเจ้าอยู่ในเทวโลกถึง ๘ กัป โดยไม่สับสนกันเลย ในกัปที่เหลือ ข้าพเจ้าเวียนว่ายตายเกิดสับสนกันไป

กาเย วิสํ น กมติ สตฺถานิ น จ หนฺติ เม

อุทเกหํ น มิยฺยามิ <478> อายาคสฺส อิทํ ผลํ.

ยาพิษย่อมไม่กล้ำกรายในกายข้าพเจ้า และศัสตราก็ไม่ทำร้ายข้าพเจ้า ข้าพเจ้าย่อมไม่ตายในน้ำ นี้เป็นผลแห่งการสร้างศาลาโรงฉัน

ยทิจฺฉามิ อหํ วสฺสํ มหาเมโฆ ปวสฺสติ

เทวาปิ เม วสํ เอนฺติ ปุญฺญกมฺมสฺสิทํ ผลํ.

ข้าพเจ้าปรารถนาฝนเมื่อใด มหาเมฆย่อมโปรยปรายฝนตกลงเมื่อนั้น แม้เทวดาทั้งหลายก็อยู่ในอำนาจของข้าพเจ้า นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม

สตฺตรตนสมฺปนฺโน ตึสกฺขตฺตุํ อโหสหํ

น มํ เกจาวชานนฺติ ปุญฺญกมฺมสฺสิทํ ผลํ.

ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ ๓๐ ชาติ ใคร ๆ ก็ดูหมิ่นข้าพเจ้าไม่ได้ นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม

เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป อายาคํ ยํ อการยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อายาคสฺส อิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ให้สร้างศาลาโรงฉันไว้

จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสร้างศาลาโรงฉัน

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อายาคทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อายาคทายกตฺเถรสฺส อปทานํ อฏฺฐมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระอายาคทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อายาคทายกเถราปทานที่ ๘ จบ