๙. ธรรมจักกิกเถราปทาน (๓๙) เล่ม ๓๒

สิทฺธตฺถสฺส ภควโต สีหาสนสฺส สมฺมุขา

ธมฺมจกฺกํ เม ฐปิตํ สุกตํ วิญฺญุวณฺณิตํ.

ข้าพเจ้าได้ตั้งธรรมจักร ที่ทำอย่างสวยงามอันวิญญูชนชมเชยไว้ ข้างหน้าพุทธอาสน์ของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ

จารุวณฺณาย <479> โสภามิ สโยคฺคพลวาหโน

ปริวาเรนฺติ มํ นิจฺจํ อนุยนฺตา พหู ชนา.

ข้าพเจ้ามียวดยาน กำลังพล และพาหนะ ย่อมงดงามด้วยวรรณะทั้ง ๔ คนจำนวนมากย่อมติดตามแวดล้อมข้าพเจ้าเป็นนิตย์

สฏฺฐิตูริยสหสฺเสหิ ปริจาเรมหํ สทา

ปริวาเรน โสภามิ ปุญฺญกมฺกมฺมสฺสิทํ ผลํ.

ข้าพเจ้ามีดนตรี ๖๐,๐๐๐ ชิ้น บำรุงบำเรออยู่ทุกเมื่อ ย่อมงดงามด้วยบริวาร นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม

จตุนวุเต อิโต <480> กปฺเป ยํ จกฺกํ ฐปยึ อหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ธมฺมจกฺกสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ตั้งธรรมจักรไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการตั้งธรรมจักร

อิโต เอกาทเส กปฺเป อฏฺฐาสึสุ ชนาธิปา

สหสฺสราชา นาเมน <481> จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

ในกัปที่ ๑๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ ชาติ มีพระนามว่าสหัสสราชา ผู้เป็นใหญ่ในหมู่ชน มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ธมฺมจกฺกิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ. ธมฺมจกฺกิกตฺเถรสฺ อปทานํ นวมํ สตฺตมํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระธัมมจักกิกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ธัมมจักกิกเถราปทานที่ ๙ จบ