๓. โกตุมพริยเถราปทาน (๑๘๓) เล่ม ๓๒

กณิการํว โชตนฺตํ นิสินฺนํ ปพฺพตนฺตเร

อปฺปเมยฺยํว อุทธึ อุทฺธตํ ๒ ธรณึ ยถา ฯ

ปุเรตํ ๓ เทวสงฺเฆน นิสภาชานิยํ ยถา ฯ

หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน อุปคญฺฉึ นรุตฺตมํ ฯ

สตฺต ปุปฺผานิ ปคฺคยฺห โกตุมฺพรํ สมากุลํ

พุทฺธสฺส อภิโรเปสึ สิขิโน โลกพนฺธุโน ฯ

เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

อิโต วีสติกปฺปมฺหิ มหาเนลสนามโก

เอโก อาสึ มหาเตโช จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โกตุมฺพริโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

โกตุมฺพริยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ยุ. สิทฺธตฺถสฺสาภิโรปยึ ฯ ๒ ม. วิตฺถตํ ฯ ๓ ม. ปูชิตํ ฯ ยุ. ปเรตํ ฯ

เรามีจิตร่าเริงยินดี เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคผู้อุดมกว่านรชน ซึ่งประทับนั่งอยู่ ณ ระหว่างภูเขา โชติช่วงดังดอกกรรณิการ์ มีพระคุณประมาณมิได้เหมือนทะเล เฟื่องฟูดุจแผ่นดิน อันหมู่เทวดาห้อมล้อม ประหนึ่งจะเข้าไปขอแบ่งสิ่งของ เราถือดอกไม้ ๗ ดอกและผ้าขนสัตว์อย่างดี เข้าไปบูชาแด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งโลก เพราะเราได้เอาดอกไม้บูชาในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ เราจึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ในกัลปที่ ๒๑ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งมีนามว่ามหาเนละ มีเดชมาก มีกำลังมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระโกตุมพริยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ โกตุมพริยเถราปทาน.