๓. โกตุมพริยเถราปทาน (๑๘๓) เล่ม ๓๒

กณิการํว โชตนฺตํ นิสินฺนํ ปพฺพตนฺตเร

อปฺปเมยฺยํว อุทธึ วิตฺถตํ ธรณี ยถา.

พระผู้มีพระภาค ผู้รุ่งเรืองดังดอกกรรณิการ์ มีพระคุณหาประมาณมิได้ดุจทะเล แผ่กว้างดังแผ่นดิน ประทับนั่งอยู่ในระหว่างภูเขา

ปูชิตํ <871> เทวสํเฆน นิสภาชานิยํ ยถา

หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน อุปาคญฺฉึ นรุตฺตมํ.

อันหมู่เทวดาบูชาแล้ว ดุจม้าอาชาไนยตัวองอาจ ผู้สูงสุดแห่งนรชน ข้าพเจ้ามีจิตร่าเริง เบิกบาน จึงเข้าเฝ้าพระองค์

สตฺตปุปฺผานิ ปคฺคยฺห โกฏุมฺพรํ สมากุลํ.

พุทฺธสฺส อภิโรเปสึ สิขิโน โลกพนฺธุโน.

ข้าพเจ้าได้ประคองดอกไม้ และผ้าขนสัตว์เนื้อดี บูชาพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก

เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

อิโต วีสติกปฺปมฺหิ มหาเนลสนามโก

เอโก อาสิ มหาเตโช จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๒๐ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งมีพระนามว่ามหาเนละ มีเดชมาก มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โกฏุมฺพริโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

โกฏุมฺพริยตฺเถรสฺส อปทานํ ตติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระโกฏุมพริยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

โกฏุมพริยเถราปทานที่ ๓ จบ