๙. เอกจาริยเถราปทาน เล่ม ๓๒

๙. เอกจาริยเถราปทาน

บุพประวัติของพระเอกจาริยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกมณฑารพ

(ท่านพระเอกจาริยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๙๑} [๕๑] ในกาลนั้น ได้มีเสียงประกาศกึกก้องในหมู่เทวดาชั้นดาวดึงส์ว่า “พระพุทธเจ้าจะเสด็จนิพพานในโลก แต่พวกเรายังมีราคะอยู่”[๕๒] บรรดาเทวดาผู้เกิดความสังเวชผู้พรั่งพร้อมด้วยลูกศรคือความโศกเหล่านั้น เราเป็นผู้มีใจเข้มแข็งด้วยกำลังของตน ได้ไปในสำนักของพระพุทธเจ้า[๕๓] เราถือเอาดอกมณฑารพที่เนรมิตรวบรวมไว้ไปบูชา แด่พระพุทธเจ้าในเวลาใกล้จะปรินิพพาน

[๕๔] ในกาลนั้น เทวดาและนางอัปสรทั้งปวงอนุโมทนาเรา เราไม่ เข้าถึงทุคติเลยตลอดแสนกัป

[๕๕] ใน ๖๐,๐๐๐ กัปแต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่ามหามัลลชนะ มีกำลังมาก[๕๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเอกจาริยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เอกจาริยเถราปทานที่ ๙

๑๐. ติวัณฏิปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระติวัณฏิปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกไม้ชนิดต่าง ๆ

(ท่านพระติวัณฏิปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๙๒} [๕๗] เราทุกคนนั้นมาชุมนุมกันเข้าไปเพ่งโทษพระเถระชื่อว่าอภิภู ความเร่าร้อนได้เกิดขึ้นแก่พวกเราผู้เข้าไปเพ่งโทษ[๕๘] ในกาลนั้น พระเถระมีนามว่าสุนันทะผู้เป็นสาวกของพระมุนี พุทธเจ้าพระนามว่าธัมมทัสสีมาในสำนักของเรา[๕๙] ในกาลนั้น คนทั้งหลายที่อยู่ในสำนักของเราได้เอาดอกไม้มาให้เรา เราได้เอาดอกไม้นั้นไปบูชาพระสาวก[๖๐] เรานั้นทำกาละ ณ ที่นั้นแล้วก็กลับมาเกิดอีก เราไม่ไปสู่วินิบาต เลยตลอด ๑,๘๐๐ กัป

[๖๑] ในกัปที่ ๑,๓๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าธูมเกตุ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๖๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระติวัณฏิปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ติวัณฏิปุปผิยเถราปทานที่ ๑๐