๗. อัตถสันทัสสกเถราปทาน (๑๓๗) เล่ม ๓๒

[๔๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระจัมปกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ จัมปกปุปผิยเถราปทานที่ ๖

๗. อัตถสันทัสสกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอัตถสันทัสสกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการชมเชยพระพุทธเจ้า ๓ คาถา

(ท่านพระอัตถสันทัสสกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๓๙} [๔๗] เรานั่งอยู่ในโรงอันกว้างใหญ่ ได้เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่าปทุมุตตระผู้นายกของโลก ผู้มีอาสวะสิ้นแล้ว ผู้บรรลุพลธรรม แวดล้อมด้วยภิกษุสงฆ์[๔๘] “ภิกษุสงฆ์ประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ รูปผู้บรรลุวิชชา ๓ ได้อภิญญา ๖ มีฤทธิ์มาก แวดล้อมพระสัมพุทธเจ้าอยู่ ใครเล่าเห็นแล้ว จะไม่เลื่อมใส[๔๙] ในมนุษย์โลกพร้อมทั้งเทวโลก ไม่มีอะไรเปรียบเทียบ ในพระ ญาณของพระสัมพุทธเจ้าพระองค์ใด พระสัมพุทธเจ้าพระองค์ นั้นมีพระญาณไม่สิ้นสุด ใครเล่าเห็นแล้วจะไม่เลื่อมใส

[๕๐] อนึ่ง พระพุทธเจ้าทั้งหลายทรงแสดงธรรมกายอันเป็นบ่อเกิด แห่งรัตนะทั้งสิ้น ชนทั้งหลายไม่สามารถจะให้กำเริบได้ ใครเล่าเห็นแล้วจะไม่เลื่อมใส”[๕๑] พราหมณ์นารทะนั้นชมเชยพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้ด้วยคาถา ๓ คาถาเหล่านี้แล้ว จึงเดินไปข้างหน้า[๕๒] ด้วยจิตอันเลื่อมใสและด้วยการชมเชยพระพุทธเจ้านั้น เราไม่ เข้าถึงทุคติเลยตลอดแสนกัป

[๕๓] ในกัปที่ ๓,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าสุมิตตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๕๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอัตถสันทัสสกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อัตถสันทัสสกเถราปทานที่ ๗

๘. เอกรังสนิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระเอกรังสนิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการเลื่อมใสในการฟังธรรม

(ท่านพระเอกรังสนิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๔๐} [๕๕] ชนทั้งหลายรู้จักเราว่าเกสวะโดยชื่อว่านารทะ เราแสวงหา กุศลและอกุศลอยู่ ได้ไปสู่สำนักพระพุทธเจ้า[๕๖] พระมหามุนีพระนามว่าอัตถทัสสีผู้ทรงมีพระเมตตา ทรงมีพระกรุณา ทรงมีจักษุพระองค์นั้น เมื่อจะทรงปลอบโยนสัตว์ทั้งหลายให้เบาใจ จึงทรงแสดงธรรมอยู่[๕๗] เราทำจิตของตนให้เลื่อมใสแล้วประคองอัญชลีไว้เหนือเศียรเกล้า ถวายบังคมพระศาสดาแล้ว บ่ายหน้ากลับไปทางทิศตะวันตก[๕๘] ในกัปที่ ๑,๗๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน มีพระนามว่าอมิตตปนะ มีกำลังมาก[๕๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเอกรังสนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เอกรังสนิยเถราปทานที่ ๘