๑๐. อัคคปุปผิยเถราปทาน (๒๖๐) เล่ม ๓๒

๑๐. อัคคปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอัคคปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกคันทรง

(ท่านพระอัคคปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๖๒} [๓๗] เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสิขีมีพระฉวีวรรณดังทองคำ ประทับนั่งอยู่ในระหว่างภูเขา รุ่งเรืองด้วยพระรัศมีดังกองเพลิง

[๓๘] เราถือเอาดอก คันทรงเข้าไปเฝ้าพระองค์ผู้อุดมกว่านรชน มีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสบูชาแต่พระพุทธเจ้า

[๓๙] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๔๐] ในกัปที่ ๒๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่า มิตตฆาตกะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๔๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอัคคปุปฝิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อัคคปุปผิยเถราปทานที่ ๑๐

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. โถมกเถราปทาน ๒. เอกาสนทายกเถราปทาน

๓. จิตกปูชกเถราปทาน ๔. จัมปกปุปผิยเถราปทาน

๕. สัตตปาฏลิยเถราปทาน ๖. อุปาหนทายกเถราปทาน

๗. มัญชริปูชกเถราปทาน ๘. ปัณณทายกเถราปทาน

๙. กุฏิทายกเถราปทาน ๑๐. อัคคปุปผิยเถราปทาน

และในวรรคนี้ นับคาถาได้ ๔๑ คาถา

จบ โถมกวรรคที่ ๒๖

๒๗. ปทุมุกเขปวรรค

๑. อากาสุกขิปิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอากาสุกขิปิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกบัว

(ท่านพระอากาสุกขิปิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๖๓} [๑] เราได้เห็นพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้ทรงมี พระฉวีวรรณดังทองคำเสด็จดำเนินอยู่ในระหว่างร้านตลาด จึงถือเอาดอกบัวงาม ๒ ดอกเข้าไปเฝ้าพระองค์ผู้องอาจในหมู่นรชน[๒] เราวางดอกบัวดอกหนึ่งไว้แทบพระบาท ของพระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐสุด อีกดอกหนึ่งเราหยิบโยนขึ้นไปในอากาศ[๓] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายดอกไม้[๔] ในกัปที่ ๓๒ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง เป็นใหญ่ในแผ่นดิน มีพระนามว่าอันตลิกขกร มีกำลังมาก[๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอากาสุกขิปิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อากาสุกขิปิยเถราปทานที่ ๑