๑. อากาสุกขิปิยเถราปทาน (๒๖๑) เล่ม ๓๒

๒๗. ปทุมุกเขปวรรค

๑. อากาสุกขิปิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอากาสุกขิปิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกบัว

(ท่านพระอากาสุกขิปิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๖๓} [๑] เราได้เห็นพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้ทรงมี พระฉวีวรรณดังทองคำเสด็จดำเนินอยู่ในระหว่างร้านตลาด จึงถือเอาดอกบัวงาม ๒ ดอกเข้าไปเฝ้าพระองค์ผู้องอาจในหมู่นรชน[๒] เราวางดอกบัวดอกหนึ่งไว้แทบพระบาท ของพระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐสุด อีกดอกหนึ่งเราหยิบโยนขึ้นไปในอากาศ[๓] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายดอกไม้[๔] ในกัปที่ ๓๒ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง เป็นใหญ่ในแผ่นดิน มีพระนามว่าอันตลิกขกร มีกำลังมาก[๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอากาสุกขิปิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อากาสุกขิปิยเถราปทานที่ ๑

๒. เตลมักขิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระเตลมักขิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยการทานํ้ามันที่ฐานไพที

(ท่านพระเตลมักขิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๖๔} [๖] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะผู้องอาจในหมู่นรชน ปรินิพพานแล้ว ในกาลนั้นเราเอานํ้ามันทาที่ไพทีแห่งต้นโพธิ์[๗] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทานํ้ามันใดในกาลนั้น ด้วยการทาน้ำมันนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการทานํ้ามัน[๘] ในกัปที่ ๒๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์พระนามว่าสุฉวี สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเตลมักขิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เตลมักขิยเถราปทานที่ ๒