๘. สุมนาเวฬิยเถราปทาน (๓๒๘) เล่ม ๓๒

๘. สุมนาเวฬิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระสุมนาเวฬิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยพวงมาลัยดอกมะลิ

(ท่านพระสุมนาเวฬิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๓๐} [๖๔] ชนทั้งปวงมาชุมนุมกันทำมหาบูชา แด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่าเวสสภู ผู้เป็นพระโลกเชษฐ์ ผู้คงที่[๖๕] ในกาลนั้น เราใส่ก้อนปูนขาวแล้ววางพวงมาลัยดอกมะลิไว้ บูชาข้างหน้าแห่งพระพุทธอาสน์[๖๖] ชนทั้งปวงมามุงดูดอกไม้อันอุดมด้วยสงสัยว่าใครบูชาดอกไม้นี้ แด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ผู้คงที่[๖๗] เพราะความเลื่อมใสแห่งจิตนั้น เราได้เข้าถึงสวรรค์ชั้นนิมมานรดี ได้เสวยกรรมของตนที่ทำไว้ดีแล้วในปางก่อน[๖๘] เราเข้าถึงกำเนิดใด ๆ คือ เป็นเทวดาหรือเป็นมนุษย์ก็ตาม ย่อมเป็นที่รักของปวงชน นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้[๖๙] เราไม่รู้จักทุคติด้วยกาย ด้วยวาจา หรือด้วยใจเลย เรา ทำการบำรุงแก่ภิกษุทั้งหลายผู้สำรวมแล้ว ผู้มีตบะ[๗๐] ด้วยความประพฤติชอบนั้นและด้วยการตั้งจิตมั่น เราเป็นผู้ที่ปวงชนบูชา นี้เป็นผลแห่งการไม่ด่า[๗๑] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

[๗๒] ในกัปที่ ๑๑ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์ มีพระนามว่าสหัสสาระ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๗๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสุมนาเวฬิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สุมนาเวฬิยเถราปทานที่ ๘

๙. ปุปผฉัตติยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุปผฉัตติยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยฉัตรดอกบัว

(ท่านพระปุปผฉัตติยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๓๑} [๗๔] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ พระโลกเชษฐ์ ผู้คงที่ ทรงประกาศสัจจะยังสัตว์ทั้งหลายให้ดับเย็นอยู่[๗๕] เรานำดอกบัวซึ่งเกิดในนํ้าซึ่งเป็นที่รื่นรมย์ใจมาทำเป็นฉัตรดอกไม้ บูชาแด่พระพุทธเจ้า

[๗๖] ก็พระศาสดาพระนามว่าสิทธัตถะผู้ทรงรู้แจ้งโลก เป็นผู้สมควรรับเครื่องบูชา ประทับอยู่ ณ ท่ามกลางภิกษุสงฆ์ได้ตรัส พระคาถานี้ว่า