๙. ปุปผฉัตติยเถราปทาน (๓๒๙) เล่ม ๓๒

[๗๒] ในกัปที่ ๑๑ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์ มีพระนามว่าสหัสสาระ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๗๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสุมนาเวฬิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สุมนาเวฬิยเถราปทานที่ ๘

๙. ปุปผฉัตติยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุปผฉัตติยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยฉัตรดอกบัว

(ท่านพระปุปผฉัตติยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๓๑} [๗๔] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ พระโลกเชษฐ์ ผู้คงที่ ทรงประกาศสัจจะยังสัตว์ทั้งหลายให้ดับเย็นอยู่[๗๕] เรานำดอกบัวซึ่งเกิดในนํ้าซึ่งเป็นที่รื่นรมย์ใจมาทำเป็นฉัตรดอกไม้ บูชาแด่พระพุทธเจ้า

[๗๖] ก็พระศาสดาพระนามว่าสิทธัตถะผู้ทรงรู้แจ้งโลก เป็นผู้สมควรรับเครื่องบูชา ประทับอยู่ ณ ท่ามกลางภิกษุสงฆ์ได้ตรัส พระคาถานี้ว่า

[๗๗] ผู้ใดยังจิตให้เลื่อมใสได้กั้นฉัตรดอกไม้ให้เรา ด้วยความเลื่อมใส แห่งจิตนั้น ผู้นั้นจะไม่ไปสู่ทุคติเลย

[๗๘] พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะผู้นายกของโลก ครั้นตรัส ดังนี้แล้วทรงส่งบริษัทไปแล้วเสด็จเหาะขึ้นนภากาศ[๗๙] เมื่อพระพุทธเจ้าผู้องอาจในหมู่นรชนเสด็จลุกขึ้น แม้ฉัตรขาวก็ลอยขึ้น ฉัตรอันสูงส่งลอยไปข้างหน้าพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด[๘๐] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยฉัตรใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชา พระพุทธเจ้าด้วยฉัตรดอกไม้[๘๑] ในกัปที่ ๗๔ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าชลสิขะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๘๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปุปผฉัตติยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปุปผฉัตติยเถราปทานที่ ๙

๑๐. สปริวารฉัตตทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระสปริวารฉัตตทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายฉัตร

(ท่านพระสปริวารฉัตตทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๓๒} [๘๓] พระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระผู้ทรงรู้แจ้งโลก สมควรรับ เครื่องบูชา ทรงยังฝนคือธรรมให้ตกอยู่เหมือนนํ้าฝนในอากาศ[๘๔] เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้นทรงแสดงอมฤตบทอยู่ จึงทำจิตของตนให้เลื่อมใสแล้วได้ไปยังเรือนของตน[๘๕] เราถือฉัตรที่ประดับแล้วเข้าไปเฝ้าพระสัมพุทธเจ้าผู้สูงสุดกว่า นรชน เรามีจิตโสมนัสยินดีโยนฉัตรขึ้นไปบนอากาศ[๘๖] พระสาวกผู้อุดมผู้ฝึกตนแล้วดุจยานที่ยึดแน่นแล้ว เข้าไปเฝ้า พระสัมพุทธเจ้าแล้วตั้งฉัตรไว้เหนือพระเศียร[๘๗] พระพุทธเจ้าผู้อนุเคราะห์ กอปรด้วยพระกรุณา ทรงเป็นอัครนายกของโลก ประทับนั่งท่ามกลางภิกษุสงฆ์แล้วได้ตรัส พระคาถาเหล่านี้ว่า[๘๘] ผู้ใดถวายฉัตรอันประดับแล้วเป็นที่รื่นรมย์ใจนี้ ด้วยความเลื่อมใสแห่งจิตนั้น ผู้นั้นจะไม่ไปสู่ทุคติเลย[๘๙] จักได้เสวยเทวรัชสมบัติในเทวดา ๗ ครั้ง และจะได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๒ ครั้ง

[๙๐] ในแสนกัปแต่ภัทรกัปนี้ พระศาสดามีพระนามว่าโคดม ซึ่ง สมภพในราชวงศ์ของพระเจ้าโอกกากราชจักเสด็จอุบัติขึ้นในโลก