๘. อุตติยเถราปทาน (๒๘) เล่ม ๓๒

๘. อุตติยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอุตติยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการส่งข้ามฟาก

(ท่านพระอุตติยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๐} [๑๖๙] เวลานั้น เราเป็นจระเข้อยู่ใกล้ฝั่งแม่นํ้าจันทภาคา เรา ขวนขวายหาเหยื่อของตนได้ไปยังท่านํ้า[๑๗๐] ในสมัยนั้น พระสยัมภูผู้เป็นอัครบุคคลพระนามว่าสิทธัตถะ พระองค์ประสงค์จะเสด็จข้ามแม่นํ้า จึงเสด็จเข้ามายังท่านํ้า[๑๗๑] ก็เมื่อพระสัมพุทธเจ้าเสด็จมาถึงแล้ว แม้เราก็มาถึงที่ท่าน้ำนั้น เราเข้าไปเฝ้าพระสัมพุทธเจ้าแล้ว จึงเปล่งวาจากราบทูลดังนี้ว่า[๑๗๒] “ข้าแต่พระมหาวีรเจ้า ขอเชิญพระองค์เสด็จขึ้นเถิด ข้าพระองค์ จักข้ามส่งพระองค์ ขอพระองค์ทรงอนุเคราะห์วิสัยของบิดา ของข้าพระองค์เถิด พระมหามุนี”[๑๗๓] พระมหามุนีทรงสดับคำทูลเชิญของเราแล้วเสด็จขึ้น(หลัง) เรา ร่าเริงมีจิตยินดีส่งพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้นายกของโลกข้ามฟากแล้ว[๑๗๔] ที่ฝั่งแม่นํ้าข้างโน้น พระผู้มีพระภาคเจ้าสิทธัตถะผู้นายกของ โลกทรงยังเราให้พอใจ ณ ที่นั้นว่า “ท่านจักได้บรรลุอมตธรรม”[๑๗๕] เราจุติจากกายนั้นแล้ว ได้ไปสู่เทวโลก มีหมู่นางอัปสรแวดล้อม เสวยสุขอันเป็นทิพย์อยู่

[๑๗๖] เราได้เป็นจอมเทวดา เสวยเทวรัชสมบัติ ๗ ครั้ง เป็นพระเจ้า จักรพรรดิผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน ๓ ครั้ง

[๑๗๗] เราตามประกอบความวิเวก มีปัญญา และสำรวมดีแล้ว ดำรง ร่างกายเป็นชาติสุดท้ายอยู่ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

[๑๗๘] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ การที่เราได้ส่งพระนราสภเจ้าข้าม ฟากอันใด ด้วยการส่งพระนราสภเจ้าข้ามฟากนั้น เราไม่รู้จัก ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการข้ามส่งพระนราสภะ[๑๗๙] คุณวิเศษเหส่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอุตติยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการ ฉะนี้แล

จบ อุตติยเถราปทานที่ ๘

๙. เอกัญชลิกเถราปทาน

บุพประวัติของพระเอกัญชลิกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการประนมมือไหว้

(ท่านพระเอกัญชลิกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๑} [๑๘๐] เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าผู้มีพระฉวีวรรณเปล่งปลั่งดังทองคำ พระนามว่าวิปัสสี ผู้เลิศกว่าผู้นำหมู่ เป็นนระผู้แกล้วกล้า ทรง แนะนำดี กำลังเสด็จไปในระหว่างร้านตลาด[๑๘๑] ผู้ทรงฝึกฝนผู้ที่ยังมิได้ฝึกฝน ผู้คงที่ เป็นเจ้าลัทธิใหญ่ มี ปัญญามาก จึงมีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ได้ประนมมือไหว้