พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · สุภูติวรรค
๗. ปุฬินปูชกเถราปทาน (๒๗) เล่ม ๓๒
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๙ (Royal Thai)7/10 in สุภูติวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
_______
๗. ปุฬินปูชกตฺเถราปทาน
๗. ปุฬินปูชกเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระปุฬินปูชกเถระ
(พระปุฬินปูชกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สุภูติวรรค ปุฬินปูชกเถราปทาน (๒๗) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 32, pp. 112–113 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 32, pp. 144–145
วิปสฺสิสฺส ภควโต โพธิยา ปาทมุตฺตเม
ปุราณํ ปุฬินํ ฉฑฺเทตฺวา <429> สุทฺธํ ปุฬินมากิรึ.
ข้าพเจ้าขนทรายเก่าที่ลานโพธิ์อันประเสริฐ ของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี ทิ้งแล้วขนทรายสะอาดมาเกลี่ยไว้แทน
เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุฬินมทาสหํ.
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุฬินทานสฺสิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายทรายไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายทราย
ติปญฺญาเส <430> อิโต กปฺเป ราชา อาสึ ชนาภิภู
มหาปุฬิโน นาเมน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.
ในกัปที่ ๕๓ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่ามหาปุฬินะ ปกครองคน มีพลานุภาพมาก
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุฬินปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
ปุฬินปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สตฺตมํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระปุฬินปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
ปุฬินปูชกเถราปทานที่ ๗ จบ
End of ๗. ปุฬินปูชกเถราปทาน (๒๗)