๑. สกจิตตนิยเถราปทาน (๖๑) เล่ม ๓๒

๗. สกจิตตนิยวรรค

๑. สกจิตตนิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระสกจิตตเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายสถูป

(ท่านพระสกจิตตเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๖๓} [๑] เราได้เห็นป่าชัฏใหญ่ที่สงัดเงียบ ปราศจากอันตรายที่พวกฤๅษี อยู่อาศัยเหมือนเป็นที่รับเครื่องสักการบูชา[๒] เราจึงเอาไม้ไผ่มาทำเป็นพระสถูปแล้วโปรยดอกไม้ต่าง ๆ ลง ได้ไหว้พระสถูปที่เราสร้างแล้วดุจถวายบังคมพระสัมพุทธเจ้า ผู้ยังทรงพระชนม์อยู่เฉพาะพระพักตร์[๓] เราได้เป็นพระราชาสมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ เป็นใหญ่ใน แว่นแคว้นปรารภกรรมของตน นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้[๔] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้เอาดอกไม้ใดบูชา ด้วยผล กรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๕] ในกัปที่ ๘๐ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าอนันตยสะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ เป็นใหญ่ในทวีปทั้ง ๔[๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เรา ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสกจิตตนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ สกจิตตนิยเถราปทานที่ ๑

๒. อโวปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอโวปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการโปรยดอกไม้บูชา

(ท่านพระอโวปุปผิยเถระได้กราบทูลถึงบุพประวัติของตนว่า)

{๖๔} [๗] พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิขีเสด็จออกจากวิหารแล้ว เสด็จขึ้นที่จงกรม ทรงประกาศสัจจะ ๔ ทรงแสดงอมตบท ณ ที่จงกรมนั้น[๘] ข้าพระองค์ได้ฟังพระสุรเสียงของพระสิขีพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ผู้คงที่แล้ว หยิบดอกไม้ต่าง ๆ โยนขึ้นไปในอากาศ[๙] ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมมนุษย์ พระโลกเชษฐ์ผู้องอาจในหมู่ นรชน ด้วยผลกรรมนั้น ข้าพระองค์ละความชนะความพ่าย แพ้แล้ว ได้บรรลุถึงฐานะอันไม่หวั่นไหว[๑๐] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ ข้าพระองค์โปรยดอกไม้ใดบูชา ด้วย ผลกรรมนั้น ข้าพระองค์ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการ บูชาด้วยดอกไม้[๑๑] ในกัปที่ ๒๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนาม ว่าสุเมธะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๑๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพระองค์ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพระองค์ทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอโวปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ อโวปุปผิยเถราปทานที่ ๒