๗. ปัญจทีปกเถราปทาน (๕๗) เล่ม ๓๒

ปทุมุตฺตรพุทฺธสฺส สพฺพภูตานุกมฺปิโน

สุสทฺทหิตฺวา ๑ สทฺธมฺเม อุชุทิฏฺฐิ อโหสหํ ฯ

ปทีปทานปาทาสึ ปริวาริตฺวาน โพธิยํ

สทฺทหนฺโต ปทีปานิ อกรึ ตาวเทวหํ ฯ

ยํ ยํ โยนูปปชฺชามิ เทวตฺตํ อถ มานุสํ

อากาเส อุกฺกํ ธาเรนฺติ ทีปทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

ติโรกุฏํ ๒ ติโรเสลํ สมติคฺคยฺห ปพฺพตํ

สมนฺตา โยชนสตํ ทสฺสนํ อนุโภมหํ ฯ

เตน กมฺมาวเสเสน ปตฺโตมฺหิ อาสวกฺขยํ

ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ ทิปทินฺทสฺส สาสเน ฯ

จตุตฺตึเส กปฺปสเต สตจกฺขุสนามกา

ราชาเหสุํ มหาเตชา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปญฺจทีปโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ปญฺจทีปกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. สทฺทหิตฺวาน ยุ. สุสณฺฐหิตฺวา ฯ ๒ ม. ยุ. ติโรกุฏฏํ ฯ

เราเชื่อสนิทในพระสัทธรรม ของพระพุทธเจ้าพระนามว่า ปทุมุตระผู้ทรงอนุเคราะห์สัตว์ทั้งปวง เป็นผู้มีความเห็นตรง เราได้ถวายประทีป(ทำการบูชาด้วยประทีป) แวดล้อมไว้ที่ไม้โพธิ์ ในครั้งนั้นเราเชื่อ จึงได้ทำการบูชาด้วยประทีปที่ไม้โพธิ์ เราเข้าถึงกำเนิดใดๆ คือ ความเป็นเทวดาหรือมนุษย์ ในกำเนิดนั้นๆ เทวดาทั้งหลายย่อมทรงดวงไฟไว้ในอากาศ นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยประทีป เราย่อมมองเห็นได้ภายในหม้อ ภายในหินล้วน ตลอดล่วงภูเขาในที่ร้อยโยชน์โดยรอบ ด้วยกรรมที่เหลืออยู่นั้น เราเป็นผู้บรรลุความสิ้นอาสวะ เราทรงกายอันเป็นที่สุดนี้อยู่ในศาสนาของพระผู้มีพระภาคผู้จอมสัตว์ในกัลปที่ ๓๔๐๐ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าสตจักขุ มีพระเดชานุภาพมาก มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระปัญจทีปกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ปัญจทีปกเถราปทาน.