๙. ปทุมเถราปทาน (๕๙) เล่ม ๓๒

จตุสจฺจํ ปกาเสนฺโต วรธมฺมํ ปวตฺตโก

วสฺสเต อมตํ วุฏฺฐึ นิพฺพาเปนฺโต มหาชนํ.

พระผู้มีพระภาคพระนามว่าปทุมุตตระ ทรงประกาศสัจจะ ๔ ทรงประกาศธรรมอันประเสริฐให้เป็นไป ทรงโปรยปรายหยาดฝนคืออมตธรรม ให้มหาชนสงบเย็น

สธชํ ปทุมํ คยฺห อฑฺฒโกเส ฐิโต อหํ

ปทุมุตฺตรมุนิสฺส หฏฺโฐ <573 อุกฺขิปิมมฺพเร.

ข้าพเจ้ายืนถือดอกปทุมพร้อมทั้งธงอยู่ในที่ไกล ๒๕๐ ชั่วคันธนู มีใจร่าเริง ได้โยนดอกปทุมพร้อมด้วยธงขึ้นไปในอากาศ เพื่อบูชาพระมุนีพระนามว่าปทุมุตตระ

อาคจฺฉนฺเต จ ปทุเม อพฺภูโต อาสิ ตาวเท

มม สงฺกปฺปมญฺญาย ปคฺคณฺหิ วทตํ วโร.

และเมื่อดอกปทุมกำลังลอยมา ความอัศจรรย์ก็เกิดมีในขณะนั้น พระผู้มีพระภาค ผู้ประเสริฐกว่าเจ้าลัทธิทั้งหลาย ทรงทราบความดำริของข้าพเจ้า ทรงรับไว้แล้ว

กรเสฏฺเฐน ปคฺคยฺห ชลชํ ปุปฺผมุตฺตมํ

ภิกฺขุสํเฆ ฐิโต สตฺถา อิมา คาถา อภาสถ.

พระศาสดาทรงรับดอกปทุมชั้นดีเยี่ยมไว้ ด้วยพระหัตถ์ที่ประเสริฐ ประทับยืนอยู่ในท่ามกลางหมู่ภิกษุ ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า

เยนิทํ ปทุมํ ขิตฺตํ สพฺพญฺญุตฺตมนายเก <574>

ตมหํ กิตฺตยิสฺสามิ สุณาถ มม ภาสโต.

เราจักพยากรณ์ผู้ที่โยนดอกปทุมนี้ มาใกล้พระสัพพัญญูซึ่งเป็นผู้นำสูงสุด ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าวเถิด

ตึสกปฺปานิ เทวินฺโท เทวรชฺชํ กริสฺสติ

ปฐพฺยา รชฺชํ สตฺตสตํ วสุธํ อาวสิสฺสติ.

เขาจักเป็นจอมเทพครองเทวสมบัติ ๓๐ กัป จักเป็นพระเจ้าแผ่นดินครองแผ่นดิน ๗๐๐ กัป

ตตฺถ ปตฺตํ คเหตฺวาน จกฺกวตฺตี ภวิสฺสติ

อากาสโต ปุปฺผวุฏฺฐิ อภิวสฺสิสฺสติ ตทา.

จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ เพราะถือเอากลีบบัวในดอกบัวนั้น สายฝนดอกไม้จักตกลงมาจากอากาศในครั้งนั้น

กปฺเป สตสหสฺสมฺหิ โอกฺกากกุลสมฺภโว

โคตโม นาม นาเมน สตฺถา โลเก ภวิสฺสติ.

ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) พระศาสดาพระนามว่าโคดม ตามพระโคตร ทรงสมภพในราชสกุลโอกกากราช จักอุบัติขึ้นในโลก

ตสฺส ธมฺเมสุ ทายาโท โอรโส ธมฺมนิมฺมิโต

สพฺพาสเว ปริญฺญาย นิพฺพายิสฺสตฺยนาสโว.

ผู้นั้นจักเป็นธรรมทายาทของพระศาสดาพระองค์นั้น เป็นโอรสที่ธรรมเนรมิต กำหนดรู้อาสวะทั้งปวง จักเป็นผู้ไม่มีอาสวะแล้วนิพพาน

นิกฺขมิตฺวาน กุจฺฉิมฺหา สมฺปชาโน ปฏิสฺสโต

ชาติยา ปญฺจวสฺโสหํ อรหตฺตํ อปาปุณึ.

ข้าพเจ้าคลอดจากครรภ์แล้ว มีสติสัมปชัญญะ มีอายุได้ ๕ ขวบ ก็ได้บรรลุอรหัตตผล

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฉิกตฺวา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปทุโม เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปทุมตฺเถรสฺส อปทานํ นวมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระปทุมเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปทุมเถราปทานที่ ๙ จบ