๕. อุมมาปุปผิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

[๒๖] เมื่อเราจ้องดูอยู่ พระชินเจ้าก็เสวยในเวลานั้น เราทำจิตให้เลื่อมใสในทานนั้นแล้วได้ถวายบังคมพระชินเจ้าในกาลนั้น[๒๗] ในกัปที่ ๑,๘๐๐ เราได้ถวายผลไม้ใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้[๒๘-๓๐] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระภัลลาตกทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ภัลลาตกทายกเถราปทานที่ ๔

๕. อุมมาปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอุมมาปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกผักตบ

(ท่านพระอุมมาปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๕} [๓๑] ก็ครั้นเมื่อต้นไทรอันเป็นต้นโพธิงอกงามสีเขียวขจี เราได้นำดอกผักตบมาบูชาต้นโพธิ[๓๒] ในกัปนี้เอง เราได้บูชาต้นโพธิใดไว้ ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาต้นโพธิพฤกษ์[๓๓-๓๕] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระอุมมาปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อุมมาปุปผิยเถราปทานที่ ๕

๖. อัมพาฏกิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอัมพาฏกิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกมะกอก

(ท่านพระอัมพาฏกิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๖} [๓๖] พระมุนีพระนามว่าเวสสภูเสด็จเข้าไปยังป่าสาละซึ่งออกดอกบานสะพรั่ง ประทับอยู่ที่ซอกเขา เหมือนไกรสรสีหราชที่มีกำเนิดเยี่ยมฉะนั้น[๓๗] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้นำดอกมะกอกมาบูชาพระมหาวีรเจ้าผู้เป็นบุญเขตด้วยมือทั้งสองของตน[๓๘] ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้บูชาด้วยดอกไม้ใดไว้ ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๓๙-๔๑] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอัมพาฏกิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อัมพาฏกิยเถราปทานที่ ๖