๔. ภัลลาตกทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

นัยว่า ท่านพระเวลุวผลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เวลุวผลิยเถราปทานที่ ๓

๔. ภัลลาตกทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระภัลลาตกทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายลูกรกฟ้า

(ท่านพระภัลลาตกทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๔} [๒๒] พระสัมพุทธเจ้าผู้มีพระฉวีวรรณเหมือนทองคำ มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ ผู้ประหนึ่งว่าต้นพญาสาละที่กำลังออกดอกบานสะพรั่ง เป็นพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด กำลังเสด็จไปทางท้ายป่าใหญ่[๒๓] เราตกแต่งเครื่องลาดที่ทำด้วยหญ้าแล้วได้ทูลอาราธนาว่า “ขอพระพุทธเจ้าได้ไปรดอนุเคระห์ข้าพระองค์ด้วยเถิดข้าพระองค์ปรารถนาจะถวายภิกษา”

[๒๔] พระพุทธเจ้าพระนามว่าอัตถทัสสีผู้อนุเคราะห์ ประกอบด้วยพระกรุณา มีพระยศใหญ่ ได้ทรงทราบความดำริของเรา จึงเสด็จแวะที่อาศรมของเรา

[๒๕] ครั้นแล้ว พระองค์ได้ประทับบนเครื่องลาดที่ทำด้วยหญ้า เราได้หยิบผลไม้รกฟ้ามาถวายแต่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริจสุด

[๒๖] เมื่อเราจ้องดูอยู่ พระชินเจ้าก็เสวยในเวลานั้น เราทำจิตให้เลื่อมใสในทานนั้นแล้วได้ถวายบังคมพระชินเจ้าในกาลนั้น[๒๗] ในกัปที่ ๑,๘๐๐ เราได้ถวายผลไม้ใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้[๒๘-๓๐] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระภัลลาตกทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ภัลลาตกทายกเถราปทานที่ ๔

๕. อุมมาปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอุมมาปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกผักตบ

(ท่านพระอุมมาปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๕} [๓๑] ก็ครั้นเมื่อต้นไทรอันเป็นต้นโพธิงอกงามสีเขียวขจี เราได้นำดอกผักตบมาบูชาต้นโพธิ[๓๒] ในกัปนี้เอง เราได้บูชาต้นโพธิใดไว้ ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาต้นโพธิพฤกษ์[๓๓-๓๕] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล