๖. อัมพาฏกิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

นัยว่า ท่านพระอุมมาปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อุมมาปุปผิยเถราปทานที่ ๕

๖. อัมพาฏกิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอัมพาฏกิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกมะกอก

(ท่านพระอัมพาฏกิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๖} [๓๖] พระมุนีพระนามว่าเวสสภูเสด็จเข้าไปยังป่าสาละซึ่งออกดอกบานสะพรั่ง ประทับอยู่ที่ซอกเขา เหมือนไกรสรสีหราชที่มีกำเนิดเยี่ยมฉะนั้น[๓๗] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้นำดอกมะกอกมาบูชาพระมหาวีรเจ้าผู้เป็นบุญเขตด้วยมือทั้งสองของตน[๓๘] ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้บูชาด้วยดอกไม้ใดไว้ ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๓๙-๔๑] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอัมพาฏกิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อัมพาฏกิยเถราปทานที่ ๖

๗. สีหาสนิเถราปทาน

บุพประวัติของพระสีหาสนิกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายอาสนะทอง

(ท่านพระสีหาสนิกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๗} [๔๒] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ถวายอาสนะทองแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระผู้แสวงหาประโยชน์แก่สรรพสัตว์[๔๓] เราอยู่ในโลกใด ๆ คือ ในเทวโลกหรือมนุษยโลกก็ตาม ในโลกนั้น ๆ เราได้วิมานอันไพบูลย์ นี้เป็นผลแห่งอาสนะทอง[๔๔] บัลลังก์อันสำเร็จด้วยทองและเงินสำเร็จด้วยแก้วทับทิมและสำเร็จด้วยแก้วมณีเกิดแก่เรามากมายในกาลทุกเมื่อ[๔๕] เราทำอาสนะไว้ที่ต้นโพธิของพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระแล้วได้บังเกิดในสกุลสูง โอ ! พระธรรมเป็นธรรมดี[๔๖] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ แต่กัปนี้ เราได้ทำอาสนะทองไว้ ด้วยกรรมนั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งอาสนะทอง[๔๗-๔๙] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระสีหาสนิกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สีหาสนิกเถราปทานที่ ๗