พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · มหาปริวารวรรค
๑. มหาปริวารเถราปทาน (๑๑๑) เล่ม ๓๒
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๑๓ (Royal Thai)1/10 in มหาปริวารวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน มหาปริวารวรรค มหาปริวารเถราปทาน (๑๑๑) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 32, pp. 252–253
๑๒. มหาปริวารวรรค
๑. มหาปริวารเถราปทาน
บุพประวัติของพระมหาปริวารเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายผ้า
(ท่านพระมหาปริวารเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๑๑๓} [๑] ในกาลนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าวิปัสสีพระโลกเชษฐ์ ผู้องอาจในหมู่นรชน เสด็จพร้อมด้วยภิกษุสงฆ์ ๖๘,๐๐๐ องค์ เข้าไปยังพันธุมวิหาร[๒] เราออกจากพระนครแล้วได้ไปยังทีปเจดีย์ ได้พบพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจากธุลี สมควรรับเครื่องบูชา
[๓] พวกยักษ์ในสำนักของเรามีประมาณ ๘๔,๐๐๐ บำรุงเราโดยเคารพ ดังหมู่เทวดาชาวไตรทศบำรุงพระอินทร์โดยเคารพฉะนั้น[๔] ในเวลานั้น เราถือผ้าออกจากที่อยู่ไปถวายบังคมด้วยเศียรเกล้า และได้ถวายผ้านั้นแด่พระพุทธเจ้าผู้แสวงหาคุณอันประเสริฐ[๔] พระพุทธเจ้าน่าอัศจรรย์หนอ พระธรรมน่าอัศจรรย์หนอ ความ ถึงพร้อมแห่งพระศาสดา ของเราทั้งหลาย น่าอัศจรรย์หนอ ด้วยอานุภาพแห่งพระพุทธเจ้า แผ่นดินนี้จึงได้ไหวสะเทือน[๖] เราได้เห็นความอัศจรรย์อันไม่เคยมี น่าขนพองสยองเกล้านั้น แล้วจึงทำจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า ผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้คงที่
[๗] เรานั้นครั้นทำจิตให้เลื่อมใสและถวายผ้าทิพย์แด่พระศาสดาแล้ว พร้อมทั้งอำมาตย์และบริวารชนเข้าถึงพระพุทธเจ้าว่าเป็นสรณะ[๘] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๙] ในกัปที่ ๑๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าวาหนะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๑๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปริวารเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ มหาปริวารเถราปทานที่ ๑
๒. สุมังคลเถราปทาน
บุพประวัติของพระสุมังคลเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายดนตรีเครื่อง ๕
(ท่านพระสุมังคลเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๑๑๔} [๑๑] พระชินเจ้าผู้ประเสริฐพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้เป็นพระโลกเชษฐ์ ผู้องอาจในหมู่นรชน เสด็จออกจากพระวิหารแล้วเสด็จเข้าไปยังสระนํ้า
End of ๑. มหาปริวารเถราปทาน (๑๑๑)