พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · มหาปริวารวรรค
๑. มหาปริวารเถราปทาน (๑๑๑) เล่ม ๓๒
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๑๓ (Royal Thai)1/10 in มหาปริวารวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๑๒. มหาปริวารวคฺค
๑. มหาปริวารตฺเถราปทาน
มีคาถา ๖๖ คาถา
๑๒. มหาปริวารวรรค
หมวดว่าด้วยพระมหาปริวาระเป็นต้น
๑. มหาปริวารเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระมหาปริวารเถระ
(พระมหาปริวารเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน มหาปริวารวรรค มหาปริวารเถราปทาน (๑๑๑) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 32, pp. 201–202 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 32, pp. 260–262
วิปสฺสี นาม ภควา โลกเชฏฺโฐ นราสโภ
อฏฺฐสฏฺฐิสหสฺเสหิ ปาวิสิ พนฺธุมํ ตทา.
ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน กับภิกษุสงฆ์ ๖๘,๐๐๐ รูป เสด็จเข้าไปยังพันธุมวิหาร
นครา อภินิกฺขมฺม อคมึ ทีปเจติยํ
อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ อาหุตีนํ ปฏิคฺคหํ.
ข้าพเจ้าออกจากนครแล้วได้ไปที่ทีปเจดีย์ ได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส ผู้สมควรรับเครื่องบูชา
จุลฺลาสีติสหสฺสานิ ยกฺขา มยฺหํ อุปนฺติเก
อุปฏฺฐหนฺติ สกฺกจฺจํ <700> อินฺทํว ติทสา คณา.
พวกยักษ์ในสำนักของข้าพเจ้า มีประมาณ ๘๔,๐๐๐ ตน บำรุงข้าพเจ้าโดยเคารพ ดังหมู่เทวดาชั้นดาวดึงส์ บำรุงพระอินทร์โดยเคารพฉะนั้น
ภวนา อภินิกฺขมฺม ทุสฺสํ ปคฺคยฺหหํ ตทา
สิรสา อภิวาเทสึ ตญฺจาทาสึ มเหสิโน.
ครั้งนั้น ข้าพเจ้าถือผ้าทิพย์ออกจากที่อยู่ไป ถวายอภิวาทด้วยเศียรเกล้า และได้ถวายผ้าทิพย์นั้นแด่พระพุทธเจ้า ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่
อโห พุทฺโธ อโห ธมฺมา อโห โน สตฺถุสมฺปทา
พุทฺธสฺส อานุภาเวน วสุธายํ ปกมฺปถ.
ช่างน่าอัศจรรย์ พระพุทธเจ้าทั้งหลาย ช่างน่าอัศจรรย์ พระธรรมทั้งหลาย ช่างน่าอัศจรรย์ การที่ข้าพเจ้าได้มาประจวบพระศาสดา ด้วยอานุภาพแห่งพระพุทธเจ้า แผ่นดินนี้จึงไหว
ตญฺจ อจฺฉริยํ ทิสฺวา อพฺภูตํ โลมหํสนํ
พุทฺเธ จิตฺตํ ปสาเทมิ ทิปทินฺทมฺหิ ตาทิเน.
ข้าพเจ้าได้เห็นความอัศจรรย์ซึ่งไม่เคยมี น่าขนพองสยองเกล้านั้นแล้วจึงทำจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้คงที่
โสหํ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา ทุสฺสํ ทตฺวาน สตฺถุโน
สรณญฺจ อุปาคจฺฉึ สามจฺโจ สปริชฺชโน.
ข้าพเจ้านั้นครั้นทำจิตให้เลื่อมใสแล้ว ได้ถวายผ้าทิพย์แด่พระศาสดา จึงพร้อมทั้งอำมาตย์และบริวารชน ถึงพระพุทธเจ้าว่าเป็นสรณะ อย่างมั่นคง
เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า
อิโต ปณฺณรเส กปฺเป โสฬสาสึสุ วาหนา <701>
สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.
ในกัปที่ ๑๕ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ ชาติ พระนามว่าวาหนะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มหาปริวารโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
มหาปริวารตฺเถรสฺส อปทานํ ปฐมํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระมหาปริวารเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้
มหาปริวารเถราปทานที่ ๑ จบ
End of ๑. มหาปริวารเถราปทาน (๑๑๑)