พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ภิกขทายิวรรค
๑๐. เรณุปูชกเถราปทาน (๑๑๐) เล่ม ๓๒
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๑๒ (Royal Thai)10/10 in ภิกขทายิวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ภิกขทายิวรรค เรณุปูชกเถราปทาน (๑๑๐) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 32, pp. 250–252
๑๐. เรณุปูชกเถราปทาน
บุพประวัติของพระเรญุปูชกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกกากะทิง
(ท่านพระเรณุปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ดังนี้ว่า)
{๑๑๒} [๖๒] เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระรัศมีเปล่งปลั่งดุจดวงอาทิตย์ ยังทิศทั้งปวงให้สว่างไสวดุจ ดวงจันทร์วันเพ็ญ[๖๓] มีพระสาวกทั้งหลายห้อมล้อมแล้วดุจแผ่นดินที่โอบล้อมด้วยสาคร จึงถือเอาดอกกากะทิงทั้งเกสรไปบูชาพระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่าวิปัสสี[๖๔] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกกากะทิงใด ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๖๕] ในกัปที่ ๔๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าเรณุ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๖๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเรณุปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ เรณุปูชกเถราปทานที่ ๑๐
รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. ภิกขทายกเถราปทาน ๒. ญาณสัญญิกเถราปทาน
๓. อุปลหัตถิยเถราปทาน ๔. ปทปูชกเถราปทาน
๕. มุฏฐิปุปผิยเถราปทาน ๖. อุทกปูชกเถราปทาน
๗. นฬมาลิยเถราปทาน ๘. อาสนุปัฏฐายกเถราปทาน
๙. พิฬาลิทายกเถราปทาน ๑๐. เรณุปูชกเถราปทาน
จบ ภิกขทายิวรรคที่ ๑๑
๑๒. มหาปริวารวรรค
๑. มหาปริวารเถราปทาน
บุพประวัติของพระมหาปริวารเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายผ้า
(ท่านพระมหาปริวารเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๑๑๓} [๑] ในกาลนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าวิปัสสีพระโลกเชษฐ์ ผู้องอาจในหมู่นรชน เสด็จพร้อมด้วยภิกษุสงฆ์ ๖๘,๐๐๐ องค์ เข้าไปยังพันธุมวิหาร[๒] เราออกจากพระนครแล้วได้ไปยังทีปเจดีย์ ได้พบพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจากธุลี สมควรรับเครื่องบูชา
[๓] พวกยักษ์ในสำนักของเรามีประมาณ ๘๔,๐๐๐ บำรุงเราโดยเคารพ ดังหมู่เทวดาชาวไตรทศบำรุงพระอินทร์โดยเคารพฉะนั้น[๔] ในเวลานั้น เราถือผ้าออกจากที่อยู่ไปถวายบังคมด้วยเศียรเกล้า และได้ถวายผ้านั้นแด่พระพุทธเจ้าผู้แสวงหาคุณอันประเสริฐ[๔] พระพุทธเจ้าน่าอัศจรรย์หนอ พระธรรมน่าอัศจรรย์หนอ ความ ถึงพร้อมแห่งพระศาสดา ของเราทั้งหลาย น่าอัศจรรย์หนอ ด้วยอานุภาพแห่งพระพุทธเจ้า แผ่นดินนี้จึงได้ไหวสะเทือน[๖] เราได้เห็นความอัศจรรย์อันไม่เคยมี น่าขนพองสยองเกล้านั้น แล้วจึงทำจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า ผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้คงที่
End of ๑๐. เรณุปูชกเถราปทาน (๑๑๐)