๑๐. เรณุปูชกเถราปทาน (๑๑๐) เล่ม ๓๒

สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ สตรํสึว ภาณุมํ

โอภาเสนฺตํ ทิสา สพฺพา อุฬุราชํว ปูริตํ.

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระรัศมีรุ่งเรือง ดุจดวงอาทิตย์ทำทิศทั้งปวงให้สว่างไสว ดุจดวงจันทร์วันเพ็ญ

ปุรกฺขตํ สาวเกหิ สาคเรเนว <698> เมทนึ

นาคํ ปคฺคยฺห เรณูหิ วิปสฺสิสฺสาภิโรปยึ.

มีสาวกทั้งหลายห้อมล้อม ดุจแผ่นดินมีสาครห้อมล้อม ข้าพเจ้าได้เห็นแล้ว จึงถือดอกกากะทิง พร้อมทั้งเกสรไปบูชาพระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ เรณุมภิปูชยึ <699>

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกกากะทิงพร้อมเกสรบูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ปณฺณตาฬิสิโต กปฺเป เรณุ นามาสิ ขตฺติโย

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๔๕ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าเรณุ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ. (๑๖๖๘)

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เรณุปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เรณุปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ ทสมํ สมตฺตํ.

ภิกฺขทายิวคฺโค เอกาทสโม.

ตสฺสุทฺทานํ

ภิกฺขทายี ญาณสญฺญี หตฺถิโย ปทปูชโก.

มุฏฺฐิปุปฺผี อุทกโท นฬมาลิ อุปฏฺฐโก

พิฬาลิทายี เรณุ จ คาถาโย ฉ จ สฏฺฐิ จ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระเรณุปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เรณุปูชกเถราปทานที่ ๑๐ จบ

ภิกขทายิวรรคที่ ๑๑ จบบริบูรณ์

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ภิกขทายกเถราปทาน

๒. ญาณสัญญิกเถราปทาน

๓. อุปปลหัตถิยเถราปทาน

๔. ปทปูชกเถราปทาน

๕. มุฏฐิปุปผิยเถราปทาน

๖. อุทกปูชกเถราปทาน

๗. นฬมาลิยเถราปทาน

๘. อาสนุปัฏฐายกเถราปทาน

๙. พิฬาลิทายกเถราปทาน

๑๐. เรณุปูชกเถราปทาน