๙. พิฬาลิทายกเถราปทาน (๑๐๙) เล่ม ๓๒

[๔๙] ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้เป็นพระโลกเชษฐ์ ผู้องอาจในหมู่นรชน ด้วยผลกรรมนั้น ข้าพระองค์ทำตนให้ดับเย็นได้ ถอนภพทั้งหมดได้แล้ว[๕๐] ใน ๑,๘๐๐ กัป ข้าพระองค์ได้ถวายทานใดไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น ข้าพระองค์ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายอาสนะทอง[๕๑] ในกัปที่ ๗๐๐ กัปแต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มี พระนามว่าสันนิพาปกะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๕๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพระองค์ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพระองค์ทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอาสนุปัฏฐายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ อาสนุปัฏฐายกเถราปทานที่ ๘

๙. พิฬาลิทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระพิฬาลิทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายมันมือเสือ

(ท่านพระพิฬาลิทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ดังนี้ว่า)

{๑๑๑} [๕๓] ในกาลนั้น เราอยู่บนเครื่องลาดใบไม้ ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ เราอยากอาหารก็นอนเสีย

[๕๔] เราขุดเหง้ามัน มันอ้อน มันมือเสือ หอม กระเทียม กระเบา รกฟ้า มะตูม นำมาตระเตรียมไว้

[๕๕] พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระผู้ทรงรู้แจ้งโลก สมควร รับเครื่องบูชา ทรงทราบความดำริของเราจึงเสด็จมาสู่สำนักของเรา[๕๖] เราได้เห็นพระองค์ผู้มหานาค ผู้ประเสริฐกว่าเทวดา ผู้เป็นนราสภเจ้าเสด็จมาแล้ว จึงหยิบมันมือเสือมาใส่ลงในบาตร[๕๗] ในกาลนั้น พระสัพพัญญูมหาวีรเจ้าเมื่อจะทรงยังเราให้ยินดี จึงเสวยมันมือเสือนั้นแล้ว ครั้นเสวยเสร็จแล้ว ได้ตรัสพระคาถานี้ว่า[๕๘] “ท่านทำจิตของตนให้เลื่อมใสแล้ว ได้ถวายมันมือเสือแก่เรา ท่านจะไม่เข้าถึงทุคติเลยตลอดแสนกัป”[๕๙] จิตดวงสุดท้ายของเราย่อมเป็นไป เราถอนภพทั้งหมดได้แล้ว เราดำรงร่างกายเป็นชาติสุดท้ายอยู่ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า[๖๐] ในกัปที่ ๕๔ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนาม ว่าสุเมขสิมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๖๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระพิฬาลิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ พิฬาลิทายกเถราปทานที่ ๙

๑๐. เรณุปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระเรญุปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกกากะทิง

(ท่านพระเรณุปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ดังนี้ว่า)

{๑๑๒} [๖๒] เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระรัศมีเปล่งปลั่งดุจดวงอาทิตย์ ยังทิศทั้งปวงให้สว่างไสวดุจ ดวงจันทร์วันเพ็ญ[๖๓] มีพระสาวกทั้งหลายห้อมล้อมแล้วดุจแผ่นดินที่โอบล้อมด้วยสาคร จึงถือเอาดอกกากะทิงทั้งเกสรไปบูชาพระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่าวิปัสสี[๖๔] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกกากะทิงใด ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๖๕] ในกัปที่ ๔๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าเรณุ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๖๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเรณุปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เรณุปูชกเถราปทานที่ ๑๐