๗. ปุณณมันตานีปุตตเถราปทาน (๕) เล่ม ๓๒

อชฺฌายโก มนฺตธโร ติณฺณํ เวทาน ปารคู

ปุรกฺขโตมฺหิ สิสฺเสหิ อุปคจฺฉึ นรุตฺตมํ.

ข้าพเจ้าเป็นพราหมณ์ผู้คงแก่เรียน ทรงมนตร์ จบไตรเพท ห้อมล้อมด้วยศิษย์ทั้งหลายแล้ว ได้เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคผู้สูงสุดแห่งนรชน

ปทุมุตฺตโร โลกวิทู อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห

มม กมฺมํ ปกิตฺเตสิ สงฺขิตฺเตน มหามุนิ.

พระผู้มีพระภาคพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ทรงรู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา ทรงเป็นมหามุนี ได้ประกาศกรรมของข้าพเจ้าโดยย่อ

ตาหํ ธมฺมํ สุณิตฺวาน อภิวาเทตฺวาน สตฺถุโน

อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน ปกฺกามึ <236> ทกฺขิณามุโข.

ข้าพเจ้าได้ฟังธรรมนั้นแล้ว จึงถวายอภิวาทพระศาสดา ประคองอัญชลี บ่ายหน้าหลีกไปทางทิศใต้

สงฺขิตฺเตน สุณิตฺวาน วิตฺถาเรน อเทสยึ <237>

สพฺเพ สิสฺสา อตฺตมนา สุตฺวาน มม ภาสโต

สกํ ทิฏฺฐึ วิโนเทตฺวา พุทฺเธ จิตฺตํ ปสาทยุํ.

ข้าพเจ้าได้ฟังธรรมมาโดยย่อแล้วแสดงได้โดยพิสดาร ศิษย์ทุกคนต่างพอใจฟังข้าพเจ้ากล่าวอยู่ แล้วบรรเทาทิฏฐิของตน ต่างทำจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า

สงฺขิตฺเตนปิ เทเสมิ วิตฺถาเรน ตเถวหํ

อภิธมฺมนยญฺโญหํ <238> กถาวตฺถุวิสุทฺธิยา

สพฺเพสํ วิญฺญาเปตฺวาน วิหรามิ อนาสโว.

แม้โดยย่อข้าพเจ้าก็แสดงได้ โดยพิสดารก็แสดงได้เหมือนกัน เป็นผู้มีความรู้ในนัยแห่งพระอภิธรรม เป็นผู้ฉลาดในกถาวัตถุปกรณ์อย่างหมดจด ให้ปวงชนได้รู้แจ่มแจ้งแล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

อิโต ปญฺจสเต กปฺเป จตุโร สุปฺปกาสกา.

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จตุทีปมฺหิ อิสฺสรา.

ในกัปที่ ๕๐๐ นับจากภัทรกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้มีชื่อเสียงถึง ๔ ชาติ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ ทรงเป็นใหญ่ในทวีปทั้ง ๔

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุณฺโณ มนฺตานิปุตฺโต เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปุณฺณสฺส มนฺตาณิปุตฺตตฺเถรสฺส อปทานํ ปญฺจมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้ได้ทราบว่า ท่านพระปุณณมันตานีบุตรเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ

ฉะนี้

ปุณณมันตานีปุตตเถราปทานที่ ๕ จบ