๓. วีถิสัมมัชชกเถราปทาน (๑๕๓) เล่ม ๓๒

อุเทนฺตํ สตรํสึว <827> ปีตรํสึว ภาณุมํ

ปณฺณรเส ยถา จนฺทํ นิยฺยนฺตํ โลกนายกํ.

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก มีพระรัศมีรุ่งเรืองดังดวงอาทิตย์อุทัย และดุจดวงจันทร์ เสด็จดำเนินไปดังดวงจันทร์ในวันเพ็ญ

อฏฺฐสฏฺฐิสหสฺสานิ สพฺเพ ขีณาสวา อหุํ

ปริวารึสุ สมฺพุทฺธํ ทิปทินฺทํ นราสภํ.

ภิกษุสงฆ์ประมาณ ๖๘,๐๐๐ รูป ล้วนเป็นพระขีณาสพ แวดล้อมพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์นั้นผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ทรงองอาจกว่านรชน

สมฺมชฺชิตฺวาน ตํ วีถึ นิยฺยนฺเต โลกนายเก

อุสฺสาเปสึ ธชํ ตตฺถ วิปฺปสนฺเนน เจตสา.

เมื่อพระผู้มีพระภาคทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก เสด็จดำเนินไป ข้าพเจ้ามีจิตผ่องใส จึงกวาดถนนนั้น แล้วได้ยกธงขึ้นที่ถนนนั้น

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ธชํ อภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ธชทานสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ธงบูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการยกธง(ถวายบูชา)

อิโต จตุตฺถเก กปฺเป ราชาโหสึ มหพฺพโล

สพฺพากาเรน สมฺปนฺโน สุธโช อิติ วิสฺสุโต.

ในกัปที่ ๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระราชาปรากฏพระนามว่าสุธชะ สมบูรณ์ด้วยอาการทุกอย่าง มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วีถิสมฺมชฺชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

วีถิสมฺมชฺชกตฺเถรสฺส อปทานํ ตติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระวีถิสัมมัชชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

วีถิสัมมัชชกเถราปทานที่ ๓ จบ