๖. กทัมพปุปผิยเถราปทาน (๑๕๖) เล่ม ๓๒

หิมวนฺตสฺสาวิทูเร กุกฺกุโฏ นาม ปพฺพโต

ตมฺหิ ปพฺพตปาทมฺหิ สตฺต พุทฺธา วสนฺติ เต.

ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมพานต์ มีภูเขาลูกหนึ่งชื่อว่ากุกกุฏะ มีพุทธะ ๗ พระองค์อาศัยอยู่ที่เชิงภูเขานั้น

กทมฺพํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา ทีปราชํว อุคฺคตํ

อุโภ หตฺเถหิ ปคฺคยฺห สตฺต พุทฺเธ สโมกิรึ.

ข้าพเจ้าเห็นต้นกระทุ่มมีดอกบานสะพรั่ง ดังดวงจันทร์ลอยเด่น (ในท้องฟ้า) จึงใช้มือทั้ง ๒ ประคอง โปรยบูชาพุทธะทั้ง ๗ องค์

จตุนฺนวุติโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ.

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพุทธะ

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป สตฺตาสุํ ปุปฺผนามกา

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ พระองค์ มีนามเหมือนกันว่าปุปผะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กทมฺพปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

กทมฺพปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ ฉฏฺฐํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระกทัมพปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

กทัมพปุปผิยเถราปทานที่ ๖ จบ