๑. อากาสุกขิปิยเถราปทาน (๒๖๑) เล่ม ๓๒

สุวณฺณวณฺณํ สิทฺธตฺถํ คจฺฉนฺตํ อนฺตราปเณ

ชลชคฺเค ทุเว คยฺห อุปคญฺฉึ นราสภํ.

ข้าพเจ้าถือดอกบัว ๒ ดอก เข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้า พระนามว่าสิทธัตถะ ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ ผู้องอาจกว่านรชน กำลังเสด็จไประหว่างร้านตลาด

เอกญฺจ ปุปฺผํ ปาเทสุ พุทฺธเสฏฺฐสฺส นิกฺขิปิ.

เอกญฺจ ปุปฺผํ ปคฺคยฺห อากาเส อุกฺขิปึ อหํ.

ข้าพเจ้าวางดอกบัวดอกหนึ่งไว้ แทบพระบาทของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด อีกดอกหนึ่งข้าพเจ้าหยิบโยนขึ้นไปในอากาศ

จตุนฺนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ <1027>

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผทานสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายดอกไม้

อิโต พตฺตึสกปฺปมฺหิ <1028> เอโก อาสึ มหิปฺปติ

อนฺตลิกฺขกโร นาม จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๓๒ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งพระนามว่าอันตลิกขกร เป็นใหญ่ในแผ่นดิน มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อากาสุกฺขิปิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อากาสุกฺขิปิยตฺเถรสฺส อปทานํ ปฐมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระอากาสุกขิปิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อากาสุกขิปิยเถราปทานที่ ๑ จบ