๑. ติมิรปุปผิยเถราปทาน (๘๑) เล่ม ๓๒

จนฺทภาคานทีตีเร อนุโสตํ วชามหํ

นิสินฺนํ สมณํ ทิสฺวา วิปฺปสนฺนมนาวิลํ.

ข้าพเจ้าเที่ยวไปตามกระแสน้ำ ใกล้ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา ได้เห็นพระสมณะ ผู้ผ่องใสไม่ขุ่นมัว ประทับนั่งอยู่

ตตฺถ จิตฺตํ ปสาเทสึ <637> เอวํ จินฺเตสหํ ตทา

“ตารยิสฺสติ ติณฺโณยํ ทนฺโตยํ ทมยิสฺสติ.

ข้าพเจ้าจึงทำจิตให้เลื่อมใสในพระสมณะนั้นแล้ว จึงได้คิดอย่างนี้ในครั้งนั้นว่า พระผู้มีพระภาคนี้ ทรงข้ามเองแล้ว จักช่วยสรรพสัตว์ให้ข้าม(วัฏสงสาร) ทรงฝึกตนเองแล้ว จักทรงฝึกสรรพสัตว์

อสฺสาสิสฺสติ อสฺสตฺโถ สนฺโต จ สมยิสฺสติ

โมจยิสฺสติ มุตฺโต จ นิพฺพาเปสฺสติ นิพฺพุโต”.

ทรงเบาพระทัยเองแล้ว จักทรงช่วยสรรพสัตว์ให้เบาใจ ทรงสงบเองแล้ว จักทรงช่วยสรรพสัตว์ให้สงบ ทรงพ้นเองแล้ว จักทรงช่วยสรรพสัตว์ให้พ้น ทรงสงบเย็นเองแล้ว จักทรงช่วยสรรพสัตว์ให้สงบเย็น

เอวาหํ จินฺตยิตฺวาน สิทฺธตฺถสฺส มเหสิโน

คเหตฺวา ติมิรปุปฺผํ มตฺถเก โอกิรึ ตทา. <638>

ข้าพเจ้าครั้นคิดอย่างนี้แล้ว ได้ถือดอกดีหมี มาโปรยเหนือพระเศียรของพระพุทธเจ้า ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่พระนามว่าสิทธัตถะ ในครั้งนั้น

อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน กตฺวา จ นํ ปทกฺขิณํ

วนฺทิตฺวา สตฺถุโน ปาเท ปกฺกามึ อปรํ ทิสํ.

ข้าพเจ้าประคองอัญชลีและทำประทักษิณพระองค์ กราบพระยุคลบาทของพระศาสดาแล้ว จึงหลีกไปยังทิศอื่น

อจิรํ คตมตฺตํ มํ มิคราชา อปีฬยิ

ปปาตมนุคจฺฉนฺโต ตตฺเถว ปปตึ อหํ.

พญาเนื้อได้เบียดเบียนข้าพเจ้า ผู้พอไปแล้วไม่นาน ข้าพเจ้าเดินไปตามริมเหว ได้ตกลงไป(ตาย)ในเหวนั้นนั่นเอง

จตุนฺนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ <639> ผลํ.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ฉปฺปญฺญาสมฺหิ กปฺปมฺหิ สตฺเตวาสุํ มหายสา <640>

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

ในกัปที่ ๕๖ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ ชาติ พระนามว่ามหายสะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติมิรปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ติมิรปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ ปฐมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระติมิรปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ติมิรปุปผิยเถราปทานที่ ๑ จบ