๑. ตมาลปุปผิยเถราปทาน (๑๙๑) เล่ม ๓๒

๒๐. ตมาลปุปผิยวรรค

๑. ตมาลปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระตมาลปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกคูน

(ท่านพระตมาลปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๙๓} [๑] วิมานของเราที่บุญกรรมเนรมิตให้เปรียบด้วยไม้เท้าเทวดา มีเสาทอง ๘๔,๐๐๐ เสา

[๒] เรามีจิตเลื่อมใส ถือเอาดอกคูนไปบูชาแด่พระพุทธเจ้า พระนามว่าสิขีผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก

[๓] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๔] ในกัปที่ ๒๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ พระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าจันทติตตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระตมาลปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ตมาลปุปผิยเถราปทานที่ ๑

๒. ติณสันถารทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระติณสันถารทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการทำหลังคา

(ท่านพระติณสันถารทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๙๔} [๖] ในกาลที่เราเป็นฤๅษีอยู่ในป่า ได้เกี่ยวหญ้าถวายพระศาสดา หญ้าทั้งหมดนั้นเวียนไปทางขวาแล้วตกลงที่แผ่นดิน[๗] เราได้ถือเอาหญ้านั้นมาลาดลงบนเนิน และนำใบตาลมา ๓ ใบ

[๘] ทำเป็นหลังคาบนไม้ ๓ อันถวายแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่าสิทธัตถะ เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ณ ที่นั้น ทรงมณฑปไว้เพื่อพระศาสดาตลอด ๗ วัน[๙] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายหญ้าใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายหญ้านั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายหญ้า[๑๐] ในกัปที่ ๖๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่ามหัทธนะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๑๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระติณสันถารทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ติณสันถารทายกเถราปทานที่ ๒