๒. ปุปผธารกเถราปทาน (๒๙๒) เล่ม ๓๒

๒. ปุปผธารกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุปผธารกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการยกดอกไม้ขึ้นบูชา

(ท่านพระปุปผธารกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๙๔} [๖] เราเป็นผู้ครองผ้าเปลือกไม้ ห่มหนังสัตว์เฉวียงบ่าข้างซ้าย ยังอภิญญา ๕ ให้บังเกิดแล้ว เป็นผู้ลูบคลำดวงจันทร์ได้[๗] เราได้เห็นพระศาสดาพระนามว่าวิปัสสี ผู้ส่องโลกให้สว่างไสว ซึ่งเสด็จมาถึงสำนักเรา เราจึงยกดอกแคฝอยขึ้นบูชาแด่พระองค์[๘] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ยกดอกไม้ใดขึ้นบูชา ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการยกดอกไม้ขึ้นบูชา[๙] ในกัปที่ ๘๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็น ใหญ่ในแผ่นดินพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าสมันตธารณะ มีกำลังมาก[๑๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปุปผธารกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปุปผธารกเถราปทานที่ ๒

๓. ฉัตตทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระฉัตตทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายฉัตร

(ท่านพระฉัตตทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๙๕} [๑๑] ในกาลนั้น บุตรของเรานุ่งห่มผ้ากาสายะบวชแล้ว ท่านนั้น บรรลุถึงความเป็นพระพุทธเจ้า อันชาวโลกบูชา นิพพานแล้ว[๑๒] เราค้นหาบุตรของตนไปทางเบื้องหลังอาราม ได้ไปถึงจิตกาธาน แห่งบุตรของเราผู้นิพพานแล้ว[๑๓] เราประนมมือไหว้จิตกาธานที่ป่าช้านั้น และยกฉัตรขาวขึ้นตั้ง ประดิษฐานไว้ในกาลนั้น

[๑๔] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ยกฉัตรใดขึ้นบูชา ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายฉัตร[๑๕] ในกัปที่ ๒๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นจอมชน ๗ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่ามหารหะ มีกำลังมาก[๑๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระฉัตตทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ฉัตตทายกเถราปทานที่ ๓