๒. ปุปผธารกเถราปทาน (๒๙๒) เล่ม ๓๒

วากจีรธโร อาสึ อชินุตฺตรวาสโน

อภิญฺญา ปญฺจ นิพฺพตฺตา จนฺทสฺส ปริมชฺชโก.

ข้าพเจ้านุ่งผ้าเปลือกไม้ ห่มหนังสัตว์ อภิญญา ๕ บังเกิดแล้ว ลูบคลำดวงจันทร์ได้

วิปสฺสึ โลกปชฺโชตํ ทิสฺวา อภิคตํ มมํ

ปาริฉตฺตกปุปฺผานิ ธาเรสึ สตฺถุโน อหํ.

ข้าพเจ้าได้เห็นพระศาสดาพระนามว่าวิปัสสี ผู้ส่องโลกให้สว่าง ซึ่งเสด็จมาถึงสำนักข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงยกดอกแคฝอยขึ้นบูชาพระองค์

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิธารยึ <1082>

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ธารณาย อิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการยกดอกไม้ขึ้นบูชา

สตฺตาสีติมฺหิโต กปฺเป เอโก อาสึ มหีปติ

สมนฺตธรโณ <1083> นาม จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๘๗ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งพระนามว่าสมันตธรณะ เป็นใหญ่ในแผ่นดิน มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุปฺผธารโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปุปฺผธารกตฺเถรสฺส อปทานํ ทุติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระปุปผธารกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปุปผธารกเถราปทานที่ ๒ จบ