๑. จิตกปูชกเถราปทาน (๒๙๑) เล่ม ๓๒

๓๐. จิตกปูชกวรรค

๑. จิตกปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระจิตกปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้ต่าง ๆ

(ท่านพระจิตกปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๙๓} [๑] ในกาลนั้น เราเป็นพราหมณ์มีชื่อว่าอชิตะ เราประสงค์จะ ทำการบูชาจึงรวบรวมดอกไม้ต่าง ๆ ไว้[๒] เราได้เห็นจิตกาธานอันรุ่งเรืองของพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก จึงนำเอาดอกไม้นั้นมาบูชาที่จิตกาธาน[๓] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๔] ในกัปที่ ๒๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมมนุษย์ ๗ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าสุปัชชลิตะ มีกำลังมาก[๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระจิตกปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ จิตกปูชกเถราปทานที่ ๑

๒. ปุปผธารกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุปผธารกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการยกดอกไม้ขึ้นบูชา

(ท่านพระปุปผธารกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๙๔} [๖] เราเป็นผู้ครองผ้าเปลือกไม้ ห่มหนังสัตว์เฉวียงบ่าข้างซ้าย ยังอภิญญา ๕ ให้บังเกิดแล้ว เป็นผู้ลูบคลำดวงจันทร์ได้[๗] เราได้เห็นพระศาสดาพระนามว่าวิปัสสี ผู้ส่องโลกให้สว่างไสว ซึ่งเสด็จมาถึงสำนักเรา เราจึงยกดอกแคฝอยขึ้นบูชาแด่พระองค์[๘] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ยกดอกไม้ใดขึ้นบูชา ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการยกดอกไม้ขึ้นบูชา[๙] ในกัปที่ ๘๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็น ใหญ่ในแผ่นดินพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าสมันตธารณะ มีกำลังมาก[๑๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปุปผธารกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปุปผธารกเถราปทานที่ ๒