๒. อุทกปูชกเถราปทาน (๓๓๒) เล่ม ๓๒

นัยว่า ท่านพระคันธธูปิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ คันธธูปิยเถราปทานที่ ๑

๒. อุทกปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอุทกปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายนํ้า

(ท่านพระอุทกปูชกเถระได้กราบทูลบุพประวัติของตนว่า)

{๓๓๔} [๗] ข้าพระองค์ได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ เสด็จไปในอากาศ โชติช่วงดังดวงไฟ สว่างไสวดังดวงอาทิตย์[๘] ข้าพระองค์จึงเอาฝ่ามือกอบนํ้าโยนขึ้นไปบนอากาศ พระฤๅษี พุทธเจ้าผู้มหาวีระทรงประกอบด้วยพระกรุณาทรงรับแล้ว[๙] พระศาสดาพระนามว่าปทุมุตตระ ประทับยืนอยู่ในอากาศ ทรงทราบความดำริของข้าพระองค์จึงได้ตรัสพระคาถานี้ว่า[๑๐] ด้วยการถวายนํ้านี้ และด้วยการยังปีติให้เกิดขึ้น ท่านจะ ไม่ต้องเข้าถึงทุคติเลยตลอดแสนกัป

[๑๑] ข้าแต่พระองค์ผู้จอมมนุษย์ พระโลกเชษฐ์ผู้องอาจในหมู่นรชน ด้วยกรรมนั้น ข้าพระองค์ละความชนะและแพ้แล้ว บรรลุถึง ฐานะอันไม่หวั่นไหว

[๑๒] ในกัปที่ ๖,๕๐๐ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ พระองค์ มีพระนามว่าสหัสสราช มีสมุทรสาครทั้งสี่เป็นที่สุด เป็นใหญ่กว่าชน[๑๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพระองค์ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพระองคทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอุทกปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อุทกปูชกเถราปทานที่ ๒

๓. ปุนนาคปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุนนาคปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกบุนนาค

(ท่านพระปุนนาคปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๓๕} [๑๔] เราเป็นพรานเข้าไปยังป่าใหญ่ เราได้พบต้นบุนนาคมีดอกบานสะพรั่ง จึงระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด[๑๕] ได้เลือกเก็บดอกบุนนาคนั้น เอาแต่ที่มีกลิ่นหอมสวยงามแล้ว ก่อสถูปบนเนินทรายบูชาแด่พระพุทธเจ้า[๑๖] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา