๘. มณิปูชกเถราปทาน (๑๗๘) เล่ม ๓๒

๘. มณิปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระมณิปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งพุทธบูชาด้วยบัลลังก์แก้วมณี

(ท่านพระมณิปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๘๐} [๓๔] มีแม่น้ำสายหนึ่งไหลผ่านไปภายในภูเขาหิมวันต์ ในกาลนั้น พระสยัมภูพุทธเจ้าประทับอยู่ในเขตใกล้แม่น้ำนั้น[๓๕] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้เอาบัลลังก์แก้วอันวิจิตรด้วยดี เป็นที่น่ารื่นรมย์ใจไปบูชาแด่พระพุทธเจ้า[๓๖] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราเอาแก้วมณีใดบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๓๗] และในกัปที่ ๑๒ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าสตรังสี มีกำลังมาก[๓๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระมณิปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ มณิปูชกเถราปทานที่ ๘

๙. ติกิจฉกเถราปทาน

บุพประวัติของพระติกิจฉกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายยา

(ท่านพระติกิจฉกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๘๑} [๓๙] เราเป็นหมอผู้ศึกษามาดีแล้วอยู่ในพระนครพันธุมดี เป็นผู้นำ ความสุขมาให้แก่มหาชนได้รับความทุกข์เดือดร้อน[๔๐] ในกาลนั้นเราเห็นพระสมณะผู้มีศีล ผู้รุ่งเรืองมากอาพาธ จึงมีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ถวายยาบำบัดไข้[๔๑] พระสมณะผู้สำรวมอินทรีย์มีนามว่าอโศก ผู้เป็นอุปัฏฐาก ของ พระวิปัสสีสัมมาสัมพุทธเจ้าหายจากอาพาธด้วยยานั้นนั่นแล[๔๒] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายยาใดไว้ด้วยการถวายยานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายยา[๔๓] ในกัปที่ ๘ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่า สัพโพสถ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๔๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระติกิจฉกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ติกิจฉกเถราปทานที่ ๙