๒. พันธุชีวกเถราปทาน (๑๘๒) เล่ม ๓๒

๑๙. พันธุชีวกเถราปทาน

บุพประวัติของพระพันธุชีวกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกชบา

(ท่านพระพันธุชีวกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๘๔} [๖] พระสยัมภูสัมพุทธเจ้าพระนามว่าโสภิตะผู้อันสัตบุรุษสรรเสริญแล้ว พระองค์ประทับนั่งเข้าสมาธิอยู่ในระหว่างภูเขา[๗] เรามองหาดอกบัวอย่างดีในชาตสระอยู่ จึงได้เห็นดอกชบา ในที่ใกล้

[๘] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสใช้มือทั้งสองประคองแล้ว เข้าไปเฝ้า พระมหามุนีแล้วบูชาพระโสภิตพุทธเจ้า[๙] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้เอาดอกไม้ใดบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๑๐] ในกัปที่ ๑๔ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง ผู้เป็นใหญ่กว่านรชน มีพระนามว่าสมุททกัปปะ มีกำลังมาก[๑๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระพันธุชีวกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ พันธุชีวกเถราปทานที่ ๒

๓. โกตุมพริยเถราปทาน

บุพประวัติของพระโกตุมพริยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งพุทธบูชา

(ท่านพระโกตุมพริยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๘๕} [๑๒] พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้รุ่งเรืองดังดอกกรรณิการ์ ทรงมีพระคุณ อันหาประมาณมิได้ดุจทะเล ทรงเฟื่องฟูดุจแผ่นดิน ประทับนั่งอยู่ในระหว่างภูเขา[๑๓] ผู้อันหมู่แห่งเทวดาแวดล้อมแล้วดุจโคนิสภอาชาไนย ผู้สูงสุด กว่านรชน เราร่าเริง มีจิตเลื่อมใสเข้าไปเฝ้าพระองค์[๑๔] เราถือเอาดอกไม้ ๗ ดอกและผ้าขนสัตว์อย่างดีเข้าไปบูชาแด่ พระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขีผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งโลก[๑๕] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราเอาดอกไม้ใดบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๑๖] ในกัปที่ ๒๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่ามหาเนละ มีเดชมาก มีกำลังมาก[๑๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระโกตุมพริยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ โกตุมพริยเถราปทานที่ ๓