๑. เอกปทุมิยเถราปทาน (๓๔๑) เล่ม ๓๒

ปทุมุตฺตโร นาม ชิโน สพฺพธมฺมาน ปารคู

ภวาภเว วิภาเวนฺโต ตาเรติ <1218> ชนตํ พหุํ.

พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ทรงถึงความสำเร็จแห่งธรรมทั้งปวง ทรงทำให้แจ้งภพน้อยภพใหญ่ ทรงช่วยประชุมชนจำนวนมากให้ข้ามพ้น(วัฏสงสาร)

หํสราชา ตทา โหมิ ทิชานํ ปวโร อหํ

ชาตสฺสรํ สโมคยฺห กีฬามิ หํสกีฬิตํ.

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นพญาหงส์ ประเสริฐกว่านกทั้งหลาย บินโผลงยังสระน้ำแล้วเล่นอยู่อย่างสำราญใจ

ปทุมุตฺตโร โลกวิทู อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห

ชาตสฺสรสฺส อุปริ อาคจฺฉิ ตาวเท ชิโน.

ขณะนั้น พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ทรงรู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา เสด็จเหาะมาเหนือสระน้ำ

ทิสฺวานหํ เทวเทวํ สยมฺภุํ โลกนายกํ

วณฺเฏ เฉตฺวาน ปทุมํ สตฺตปตฺตํ มโนรมํ.

ข้าพเจ้าได้เห็นพระผู้มีพระภาคผู้สยัมภู ผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก จึงหักดอกบัวหลวงซึ่งน่ารื่นรมย์ใจที่ก้านแล้ว

มุขตุณฺเฑน ปคฺคยฺห วิปฺปสนฺเนน เจตสา <1219>

อุกฺขิปิตฺวาน คคเน <1220> พุทฺธเสฏฺฐํ อปูชยึ.

ข้าพเจ้ามีใจผ่องใสใช้จะงอยปากคาบโยนขึ้นไปในท้องฟ้า ได้บูชาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

ปทุมุตฺตโร โลกวิทู อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห

อนฺตลิกฺเข ฐิโต สตฺถา อกาสิ <1221> อนุโมทนํ.

พระศาสดาพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ทรงรู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา ประทับยืนอยู่ในอากาศ ได้ทรงทำอนุโมทนาว่า

อิมินา เอกปทุเมน เจตนาปณิธีหิ จ

กปฺปานํ สตสหสฺสํ วินิปาตํ น คจฺฉสิ.

ด้วยดอกปทุมดอกเดียวนี้ และด้วยการตั้งเจตนาไว้มั่น ท่านจะไม่ตกวินิบาตนรกเลยตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป

อิทํ วตฺวาน สมฺพุทฺโธ ชลชุตฺตมนามโก

มม กมฺมํ ปกิตฺเตตฺวา อคมา เยน ปตฺถิตํ.

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ครั้นตรัสอย่างนี้ ทรงสรรเสริญกรรมของข้าพเจ้าแล้ว ได้เสด็จไปตามพระประสงค์

สตสหสฺเส อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกปทุมิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

เอกปทุมิยตฺเถรสฺส อปทานํ ปฐมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระเอกปทุมิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เอกปทุมิยเถราปทานที่ ๑ จบ