๕. นฬาคาริกเถราปทาน (๓๔๕) เล่ม ๓๒

๕. นฬาคาริกเถราปทาน

บุพประวัติของพระนฬาคาริกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายที่จงกรม

(ท่านพระนฬาคาริกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๔๗} [๓๑] มีภูเขาชื่อหาริกะ อยู่ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ ภิกษุมีนามว่า สยัมภู อยู่ที่โคนไม้ในกาลนั้น[๓๒] เราได้ทำเรือนไม้อ้อมุงบังด้วยหญ้า แผ้วถางที่จงกรมแล้ว ได้ ถวายแด่พระสยัมภู

[๓๓] ในกัปที่ ๑๔ เรารื่นรมย์อยู่ในเทวโลก ได้เสวยรัชสมบัติในเทวโลก ๗๔ ครั้ง

[๓๔] ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗๗ ครั้ง และได้เป็นพระเจ้า ประเทศราชอันไพบูลย์โดยคณานับมิได้[๓๕] ที่อยู่ของเราสูงเยี่ยมเหมือนไม้เท้าพระอินทร์ วิมานของเรา มีเสา ๑,๐๐๐ ต้น ไม่มีขื่อ มีสีเลื่อมประภัสสร[๓๖] เราเสวยสมบัติทั้งสองแล้ว อันกุศลมูลตักเตือนแล้วจึงออกบวช ในศาสนาของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าโคดม[๓๗] เราเป็นผู้ทำความเพียร มีจิตมุ่งสู่พระนิพพาน สงบระงับ ไม่มีอุปธิ ตัดกิเลสเครื่องผูกขาดดังช้างตัดเชือกได้แล้ว ไม่มีอาสวะอยู่[๓๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระนฬาคาริกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ นฬาคาริกเถราปทานที่ ๕

๖. จัมปกปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระจัมปกปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งพุทธบูชา

(ท่านพระจัมปกปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๔๘} [๓๙] มีภูเขาชื่อฉาปละอยู่ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ พระพุทธเจ้า พระนามว่าสุทัสสนะประทับอยู่ในระหว่างภูเขา[๔๐] เราถือดอกจำปาเหาะในทางอากาศ ได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจากกิเลสธุลี ผู้ข้ามพ้นโอฆะ ผู้ไม่มีอาสวะ[๔๑] ขณะนั้น เราวางดอกจำปา ๗ ดอกไว้บนศีรษะบูชาแด่ พระพุทธเจ้าผู้สยัมภู ผู้ทรงแสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่[๔๒] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๔๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล