๙. สัปปิทายกเถราปทาน (๒๑๙) เล่ม ๓๒

นัยว่า ท่านพระอักกันตสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ อักกันตสัญญกเถราปทานที่ ๘

๙. สัปปิทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระสัปปิทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายเนยใสและนํ้ามัน

(ท่านพระสัปปิทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๒๑} [๔๔] เรานั่งอยู่ในปราสาทอันประเสริฐแวดล้อมด้วยหมู่นารี ได้เห็น พระสมณะผู้ทรงประชวร จึงน้อมนมัสการพระมหาวีรนราสภเจ้า ผู้ประเสริฐกว่าเทวดาซึ่งเสด็จเข้ามาสู่เรือน[๔๕] เราได้ถวายเนยใสและนํ้ามันแด่พระพทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้คงที่

[๔๖] เราได้เห็นพระองค์ผู้มีความกระวนกระวายสงบระงับ มีอินทรีย์คือพระพักตร์ผ่องใส จึงถวายบังคมพระยุคลบาทของพระศาสดา แล้วให้ประกาศไปในบุรี[๔๗] พระวีรเจ้าผู้ถึงที่สุดแห่งฤทธิ์ ทรงเห็นเราผู้เลื่อมใสดี จึงเสด็จ เหาะขึ้นสู่นภากาศดังพญาหงส์ในอัมพร

[๔๘] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายทานใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเนยใส และนํ้ามัน

[๔๙] ในกัปที่ ๑๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าทุติเทพ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๕๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสัปปิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สัปปิทายกเถราปทานที่ ๙

๑๐. ปาปนิวาริยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปาปนิวาริยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการแต่งที่จงกรม

(ท่านพระปาปนิวาริยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๒๒} [๕๑] เราแผ้วถางที่จงกรมของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าปิยทัสสี มุงบังด้วยไม้อ้อ ป้องกันลมและแดด[๕๒] เราก่อสร้างกุศลเพื่อต้องการเว้นบาป ตั้งความเพียรไว้ใน ศาสนาของพระศาสดาเพื่อละกิเลสทั้งหลาย