๕. รังสิสัญญกเถราปทาน (๒๑๕) เล่ม ๓๒

อุเทนฺตํ สตรํสึว ปีตรํสึว ภาณุมํ.

พฺยคฺฆูสภํว ปวรํ สุชาตํ ปพฺพตนฺตเร.

พระพุทธเจ้าผู้มีพระรัศมีรุ่งเรืองดุจดวงอาทิตย์อุทัยและดวงจันทร์ องอาจดังเสือโคร่ง มีชาติตระกูลประเสริฐ ประทับอยู่ในระหว่างภูเขา

พุทฺธสฺส อานุภาโว โส ชลเต ปพฺพตนฺตเร

รํเส จิตฺตํ ปสาเทตฺวา กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ.

อานุภาพของพระพุทธเจ้านั้น รุ่งเรืองอยู่ในระหว่างภูเขา ข้าพเจ้าทำจิตให้เลื่อมใสในพระรัศมีแล้ว บันเทิงอยู่ในสวรรค์ตลอดหนึ่งกัป

อวเสเสสุ กปฺเปสุ กุสลํ จริตํ มยา

เตน จิตฺตปฺปสาเทน พุทฺธานุสฺสติยาปิจ.

ในกัปที่เหลือ ข้าพเจ้าบำเพ็ญกุศลด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น และด้วยการระลึกถึงพระพุทธเจ้า

ตึสกปฺปสหสฺเสโต ยํ สญฺญมลภึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธสญฺญายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ความทรงจำไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการได้ความทรงจำในพระพุทธเจ้า

สตฺตปญฺญาสกปฺปมฺหิ เอโก อาสึ ชนาธิโป

สุชาโต นาม นาเมน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๕๗ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง มีพระนามว่าสุชาตะ เป็นใหญ่ในหมู่ชน มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา รํสิสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

รํสิสญฺญกตฺเถรสฺส อปทานํ ปญฺจมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระรังสิสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

รังสิสัญญกเถราปทานที่ ๕ จบ