๙. สรณาคมนิยเถราปทาน (๓๕๙) เล่ม ๓๒

๙. สรณาคมนิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระสรณาคมนิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถึงสรณะ

(ท่านพระสรณาคมนิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๖๑} [๓๔] ในกาลนั้น พระภิกษุและเราผู้เป็นอาชีวกขึ้นเรือไปด้วยกัน เมื่อ เรือกำลังจะแตก พระภิกษุได้ให้สรณะแก่เรา[๓๕] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ พระภิกษุได้ให้สรณะใดแก่เรา ด้วยสรณะนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถึงสรณะ[๓๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสรณาคมนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สรณาคมนิยเถราปทานที่ ๙

๑๐. ปิณฑปาติกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปิณฑปาติกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายบิณฑบาต

(ท่านพระปิณฑปาติกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๖๒} [๓๗] ในกาลนั้น พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าติสสะประทับอยู่ในป่าใหญ่ เราจากภพดุสิตมาในมนุษยโลกนี้ได้ถวายบิณฑบาต[๓๘] ได้ถวายบังคมพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าติสสะ ผู้ทรงมี พระเกียรติยศใหญ่ ทำจิตของตนให้เลื่อมใสแล้วกลับไปยังภพดุสิต[๓๙] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายทานใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายบิณฑบาต[๔๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปิณฑปาติกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปิณฑปาติกเถราปทานที่ ๑๐