๕. ทัณฑทายกเถราปทาน (๓๕๕) เล่ม ๓๒

๕. ทัณฑทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระทัณฑทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายไม้ขอ

(ท่านพระทัณฑทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๕๗} [๑๘] ในกาลนั้น เราเข้าไปยังป่าใหญ่ตัดไม้ไผ่มาทำไม้ขอสำหรับ แขวนสิ่งของแล้วถวายแก่สงฆ์

[๑๙] เรากราบไหว้ภิกษุทั้งหลายผู้มีวัตรอันงดงามด้วยความเลื่อมใสแห่งจิตนั้น และครั้นถวายไม้ขอสำหรับแขวนแล้วก็บ่ายหน้า ขึ้นเหนือหลีกไป[๒๐] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายไม้ขอใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายไม้ขอ[๒๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระทัณฑทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ทัณฑทายกเถราปทานที่ ๕

๖. อัมพยาคุทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอัมพยาคุทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายมะม่วงและข้าวยาคู

(ท่านพระอัมพยาคุทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๕๘} [๒๒] พระปัจเจกสัมพุทธเจ้านามว่าสตรังสีผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร ออก จากสมาธิแล้วเข้ามาหาเราเพื่อภิกษา[๒๓] เราเห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าแล้วมีใจเลื่อมใสยิ่งนัก ได้ให้คนนำ มะม่วงและข้าวยาคูไปถวายแด่ท่านผู้มีใจผ่องใสไม่มีที่สุด[๒๔] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายมะม่วงและข้าวยาคู[๒๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอัมพยาคุทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อัมพยาคุทายกเถราปทานที่ ๖