๔. คันโธทกทายกเถราปทาน (๕๔) เล่ม ๓๒

ปทุมุตฺตรพุทฺธสฺส มหาโพธิมโห อหุ

วิจิตฺตํ ฆฏมาทาย คนฺโธทกมทาสหํ.

ครั้งนั้น ได้มีการฉลองต้นมหาโพธิ์ของพระพุทธเจ้า พระนามว่าปทุมุตตระ ข้าพเจ้าได้ถือหม้อน้ำอันวิจิตร ได้ถวายน้ำหอมรดต้นมหาโพธิ์

นฺหานกาเล จ โพธิยา มหาเมโฆ ปวสฺสถ

นินฺนาโท จ มหา อาสิ อสนิยา ผลนฺติยา.

ก็ในเวลาที่รดต้นมหาโพธิ์ เมฆฝนเป็นอันมากได้ตกลงมาและได้มีเสียงบันลือดังลั่น ในเมื่อสายฟ้าฟาดลงมา

เตเนวาสนิเวเคน ตตฺถ กาลกโต <548> อหํ <549>

เทวโลเก ฐิโต สนฺโต อิมา คาถา อภาสหํ. <550>

ด้วยกำลังแห่งสายฟ้าฟาดลงมานั้นแล ข้าพเจ้าได้สิ้นชีวิต ณ ที่นั้น ไปเกิดบนเทวโลก ได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า

อโห พุทฺโธ อโห ธมฺโม อโห โน สตฺถุสมฺปทา.

กเฬวรํ <551> เม ปติตํ เทวโลเก รมามหํ.

ช่างน่าอัศจรรย์ พระพุทธเจ้า ช่างน่าอัศจรรย์ พระธรรม ช่างน่าอัศจรรย์ การที่ข้าพเจ้าได้ประจวบกับพระศาสดา ร่างกายของข้าพเจ้าล้มตายลงไปแล้ว ข้าพเจ้าได้รื่นรมย์ในเทวโลก

อุพฺพิทฺธํ ภวนํ มยฺหํ สตฺตภุมฺมํ <552> สมุคฺคตํ

กญฺญาสตสหสฺสานิ ปริวาเรนฺติ มํ สทา.

วิมานของข้าพเจ้ามี ๗ ชั้น สูงตระหง่าน นางเทพกัญญา ๑๐๐,๐๐๐ นาง แวดล้อมข้าพเจ้าทุกเมื่อ

อาพาธา เม น วิชฺชนฺติ โสโก มยฺหํ น วิชฺชติ

ปริฬาหํ น ปสฺสามิ ปุญฺญกมฺมสฺสิทํ ผลํ.

ข้าพเจ้าไม่มีความเจ็บไข้ ไม่มีความเศร้าโศก ไม่ประสบความเร่าร้อนเลย นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม

อฏฺฐวีเส กปฺปสเต ราชา สํวสิโต อหุ <553>

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๒,๘๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าสังวสิตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา คนฺโธทกทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

คนฺโธทกทายกตฺเถรสฺส อปทานํ จตุตฺถํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระคันโธทกทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

คันโธทกทายกเถราปทานที่ ๔ จบ