๖. อุทกปูชกเถราปาน (๑๐๖) เล่ม ๓๒

[๒๕] เรามีจักษุบริสุทธิ์ มีใจโสมนัส ถือเอาดอกมะลิไปบูชาพระผู้มี พระภาคเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระผู้มีจักษุทิพย์ ผู้บรรลุถึงความสงบ[๒๖] ด้วยพุทธบูชานี้และด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ เราไม่เข้าถึงทุคติ เลยตลอดแสนกัป

[๒๗] ในกัปที่ ๓๖ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าเทพอุตตระ มีกำลังมาก[๒๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระมุฏฐิปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ มุฏฐิปุปผิยเถราปทานที่ ๕

๖. อุทกปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอุทกปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายน้ำ

(ท่านพระอุทกปูชกเถระได้กราบทูลบุพประวัติของตนว่า)

{๑๐๘} [๒๙] ข้าพระองค์ได้พบพระสัมพุทธเจ้ามีพระฉวีวรรณดังทองคำ รุ่งเรือง ดังกองไฟ โชติช่วงดังดวงอาทิตย์

[๓๐] จึงเอามือทั้งสองกอบนํ้าแล้วซัดขึ้นไปในอากาศ พระพุทธเจ้า ผู้มีความเพียรมาก มีพระกรุณาในข้าพระองค์ทรงรับไว้แล้ว[๓๑] พระศาสดาพระนามว่าปทุมุตตระประทับยืนอยู่ในอากาศ ทรง ทราบความดำริของข้าพระองค์แล้ว จึงได้ตรัสพระคาถา เหล่านี้ว่า[๓๒] “ด้วยการถวายนํ้าและด้วยการเกิดปีตินี้ เขาจะไม่เข้าถึงทุคติเลยในแสนกัป”

[๓๓] ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้เป็นพระโลกเชษฐ์ ผู้องอาจในหมู่นรชน ด้วยกรรมนั้น ข้าพระองค์ละความชนะและ ความพ่ายแพ้แล้ว ถึงฐานะอันไม่หวั่นไหว[๓๔] ในกัปที่ ๖,๕๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ พระองค์ มีพระนามว่าสหัสสราช ผู้เป็นจอมชน ปกครองแผ่นดินอันมี ทวีปทั้ง ๔ เป็นขอบเขต[๓๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพระองค์ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าข้า พระองค์ทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอุทกปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อุทกปูชกเถราปทานที่ ๖

๗. นฬมาลิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระนฬมาลิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายพัดดอกอ้อ

(ท่านพระนฬมาลิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๐๙} [๓๖] เมื่อพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระพระโลกเชษฐ์ผู้คงที่ ผู้ เข้าไปสงบระงับ ผู้มั่นคง ประทับนั่งบนเครื่องลาดหญ้า[๓๗] เราเอาดอกอ้อมาผูกเป็นพัดแล้วน้อมถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้คงที่

[๓๘] พระสัพพัญญูผู้เป็นนายกของโลกทรงรับพัดแล้ว ทรงทราบความดำริของเรา จึงได้ตรัสพระคาถานี้ว่า[๓๙] “กายของเราดับแล้ว ความเร่าร้อนไม่มี ฉันใด จิตของท่าน จงหลุดพ้นจากกองไฟ ๓ กอง ฉันนั้น”[๔๐] เหล่าเทวดาที่อาศัยต้นไม้อยู่มาชุมนุมกันทั้งหมดด้วยหวังว่า “พวกเราจักได้ฟังพระพุทธพจน์ที่จะยังทายกให้ยินดี”[๔๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับนั่ง ณ ที่นั้น ห้อมล้อมด้วยหมู่เทวดา เมื่อจะทรงทำทายกให้รื่นเริงจึงได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า[๔๒] “ด้วยการถวายพัดนี้และด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ ผู้นี้จักได้เป็น พระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่าสุพพตะ[๔๓] ด้วยกรรมที่เหลือนั้น ผู้นี้อันกุศลมูลตักเตือนแล้วจักได้เป็น พระเจ้าจักรพรรดิมีนามว่ามาลุตะ