๗. นฬมาลิยเถราปทาน (๑๐๗) เล่ม ๓๒

๗. นฬมาลิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระนฬมาลิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายพัดดอกอ้อ

(ท่านพระนฬมาลิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๐๙} [๓๖] เมื่อพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระพระโลกเชษฐ์ผู้คงที่ ผู้ เข้าไปสงบระงับ ผู้มั่นคง ประทับนั่งบนเครื่องลาดหญ้า[๓๗] เราเอาดอกอ้อมาผูกเป็นพัดแล้วน้อมถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้คงที่

[๓๘] พระสัพพัญญูผู้เป็นนายกของโลกทรงรับพัดแล้ว ทรงทราบความดำริของเรา จึงได้ตรัสพระคาถานี้ว่า[๓๙] “กายของเราดับแล้ว ความเร่าร้อนไม่มี ฉันใด จิตของท่าน จงหลุดพ้นจากกองไฟ ๓ กอง ฉันนั้น”[๔๐] เหล่าเทวดาที่อาศัยต้นไม้อยู่มาชุมนุมกันทั้งหมดด้วยหวังว่า “พวกเราจักได้ฟังพระพุทธพจน์ที่จะยังทายกให้ยินดี”[๔๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับนั่ง ณ ที่นั้น ห้อมล้อมด้วยหมู่เทวดา เมื่อจะทรงทำทายกให้รื่นเริงจึงได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า[๔๒] “ด้วยการถวายพัดนี้และด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ ผู้นี้จักได้เป็น พระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่าสุพพตะ[๔๓] ด้วยกรรมที่เหลือนั้น ผู้นี้อันกุศลมูลตักเตือนแล้วจักได้เป็น พระเจ้าจักรพรรดิมีนามว่ามาลุตะ

[๔๔] ด้วยการถวายพัดนี้และด้วยการนับถืออันไพบูลย์ ผู้นี้จะไม่เข้า ถึงทุคติเลยในแสนกัป”

[๔๕] ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามเหมือนกัน ว่าสุพพตะ ๓๘ พระองค์ ในกัปที่ ๒๙,๐๐๐ มีพระนามว่ามาลุตะ ๘ พระองค์[๔๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระนฬมาลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ นฬมาลิยเถราปทานที่ ๗

๘. อาสนุปัฏฐายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอาสนุปัฎฐายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายอาสนะทอง

(ท่านพระอาสนุปัฏฐายกเถระได้กราบทูลบุพประวัติของตนว่า)

{๑๑๐} [๔๗] ข้าพระองค์เข้าป่าชัฏที่สงัดเงียบ ไร้ความอากูล ได้ถวาย อาสนะทองแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าอัตถทัสลี ผู้คงที่[๔๘] ข้าพระองค์ถือดอกไม้กำมือหนึ่งแล้วทำประทักษิณพระองค์เข้าไป เฝ้าพระศาสดาแล้วบ่ายหน้าไปทางทิศเหนือหลีกไป