๔. ปทปูชกเถราปทาน (๑๐๔) เล่ม ๓๒

สิทฺธตฺถสฺส ภควโต ชาติปุปฺผมทาสหํ

ปาเทสุ สตฺต ปุปฺผานิ หาเสโนกิริตานิ เม.

ข้าพเจ้าได้ถวายดอกมะลิแด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ และข้าพเจ้ามีจิตร่าเริง จึงโปรยดอกมะลิ ๗ ดอก ลงที่พระยุคลบาท ด้วยความยินดี

เตน กมฺเมนหํ อชฺช อภิโภมิ นรามเร

ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน.

ด้วยผลกรรมนั้น ในวันนี้ ข้าพเจ้าจึงใหญ่เหนือนรชนและเทวดา ทรงร่างกายอันมีในภพสุดท้ายอยู่ ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้

สมนฺตคนฺธนามาสุํ เตรส จกฺกวตฺติโน

อิโต ปญฺจมเก กปฺเป จาตุรนฺตา ชนาธิปา. <688>

ในกัปที่ ๕ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๓ ชาติ มีพระนามว่าสมันตคันธะ ครองแผ่นดิน มีทวีปทั้ง ๔ เป็นขอบเขต เป็นใหญ่ในหมู่ชน

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปทปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปทปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ จตุตฺถํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระปทปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปทปูชกเถราปทานที่ ๔ จบ